2019 José Ramírez „Estudio 1” nr 314 CD/IN

Gitara klasycznaJosé Ramírez „Estudio 1” nr 314 z 2019 r. ma płytę wierzchnią z cedru oraz tył i boki z palisandru indyjskiego. Nie nosi praktycznie żadnych śladów wcześniejszego użytkowania.

Warsztaty Ramíreza w 2019 roku

Od ponad pięćdziesięciu lat gitary z warsztatu José Ramíreza znajdują się w rękach niezliczonych profesjonalistów, od Segovii po Stinga, od Sabicasa po Cheta Atkinsa i od Christophera Parkeninga po Lee Ritenoura. Warsztat przeniósł się na Calle de la Paz 8 w 1995 roku; pięć lat później Amalia Ramírez przejęła go od brata José IV i kieruje nim do dziś.

Seria „Estudio”

José Ramírez „Estudio 1” to jeden z modeli serii „Estudio”. Podobnie jak Estudio 2 i 3, wyewoluował z serii N i zastąpił ją – to krok naprzód, z lepszym drewnem, wykończeniem i dbałością o szczegóły.

Dźwięk, stan i etykieta

Posiada doskonały sustain, bogate harmoniczne i oczywiście słynne brzmienie José Ramíreza; z idealną intonacją i doskonałą grywalnością, gra na niej to czysta przyjemność. Choć używana, jest w świetnym stanie, praktycznie bez śladów użytkowania. Czerwona etykieta „Guitarra de Estudio – Studio Guitar” podaje modelowi Estudio 1 rok 2019 i numer 314 – „Diseñada, revisada, ajustada y certificada por Ramírez”.

Aby dowiedzieć się więcej o rodzinie i jej warsztacie, przeczytaj książkę Rodzina Ramírez: Mistrzowie gitary , historię rodziny od Amalia Ramírez do José I , a także mity i fakty dotyczące tego legendarnego warsztatu .

Warsztat José Ramíreza w Madrycie

Założony w Madrycie w 1882 roku przez José Ramíreza I, warsztat Ramíreza produkuje gitary od ponad wieku, przez pięć pokoleń rodziny. José Ramírez III (1922–1995) objął stanowisko maestro w 1957 roku i opracował gitarę koncertową Ramíreza, którą znamy dzisiaj – o dużym pudle rezonansowym, długich strunach i płycie wierzchniej z cedru lub świerku, charakteryzującą się dużą mocą, sustainem, słodyczą i równowagą w całym rejestrze. Spopularyzował zachodni czerwony cedr jako drewno na pudło rezonansowe, a od lat 60. XX wieku Andrés Segovia grał na gitarach José Ramíreza do końca życia.

Rzemieślnicy z Ramírez i następne pokolenia

Od lat 60. do 90. XX wieku w warsztacie wykształciło się wielu najzdolniejszych gitarzystów tamtych czasów, w tym Paulino Bernabé i Manuel Contreras . W 1995 roku warsztat przeniósł się z Calle Concepción Jerónima 2 na Calle de la Paz 8, a od śmierci José Ramíreza IV w czerwcu 2000 roku firmą kieruje jego siostra,Amalia Ramírez , która dokonuje przeglądu każdej gitary w trakcie i po zakończeniu budowy.

Warsztat pod kierownictwem Amalia Ramírez

Pod kierownictwem Amalia Ramírez warsztat zachował klasyczną gitarę koncertową w sercu swojej oferty – „1a” (pierwsza klasa) w konstrukcji „Tradicional”, której kod modelu został ręcznie wypisany na etykiecie: C650 dla płyty wierzchniej z cedru z palisandrem indyjskim, „-A” dla płyty wierzchniej ze świerku (abeto), „-P” dla palisandru CSA (palosanto) i „-AP” dla obu, z F656 i F656-A dla flamenco z cedru i świerku. Wokół niej zbudowała szerszą rodzinę modeli: „Centenario” i „Elite”, wykonane z najcenniejszych gatunków drewna warsztatu; wznowione „SP” i „2a”; „Auditorio”, „Antigua” i „Guitarra del Tiempo”; serie rocznicowe, takie jak „125 Años” i „130 Años”; repliki historycznych gitar, od Manuela Ramíreza z 1912 r., na którym grał Segovia, po „Guitarra de Tablao” José Ramíreza I z 1913 r.; oraz linie studyjne NE, R i FL. Gitary koncertowe noszą etykietę Calle de la Paz 8, podpisaną przez Amalia Ramírez swoim podpisem gwiazdy i ponumerowane kodem literowo-cyfrowym (Centenario i Elite mają własne numery), natomiast gitary studyjne mają pomarańczową etykietę „Guitarras de Estudio” „Diseñada, Revisada y Certificada por Ramírez” z czerwonym znaczkiem „Calidad Ramírez”.