2006 José Ramírez „GH” SP/IN

Gitara klasycznaJosé Ramíreza „GH” z 2006 r. ma płytę wierzchnią wykonaną ze świerku oraz tył i boki z palisandru indyjskiego – model George’a Harrisona, będący reprodukcją gitary Ramíreza, której używał w filmie „A Hard Day’s Night”.

Z warsztatu Ramíreza w Madrycie

Segovia, Sabicas, Christopher Parkening , Chet Atkins, Lee Ritenour, Sting – lista profesjonalistów, którzy grali na instrumentach z warsztatu José Ramíreza przez ponad pół wieku, jest praktycznie nieskończona. Od 2000 roku warsztat jest w rękach Amalii Ramírez, piątego pokolenia rodziny, a ta gitara powstała w pierwszej dekadzie jej kierownictwa.

„GH”: George Harrison

„GH” (George Harrison) to ulepszona i autentyczna reprodukcja studyjnego modelu José Ramíreza, którego George Harrison używał podczas nagrywania klasycznego filmu Beatlesów „A Hard Day's Night”, a który można usłyszeć w nagraniach Beatlesów „Till There Was You” i „And I Love Her”. Instrument ten charakteryzuje się w całości litym drewnem i zdobieniami podobnymi do oryginału. Podobnie jak wszystkie gitary artystyczne i limitowane edycje warsztatu – stworzone dla upamiętnienia kamienia milowego w historii Ramíreza lub dla uczczenia utalentowanego muzyka – jest on wykonany ręcznie, z wykorzystaniem wyłącznie najcenniejszych kawałków drewna.

Stan i grywalność

Stan jest doskonały – bez uszkodzeń ani napraw, jedynie drobne skazy estetyczne, w tym drobne przetarcia lakieru i delikatne rozwarstwienia w niektórych miejscach palisandru, co jest czysto kosmetyczne i sprawia, że gitara jest w pełni sprawna. Montaż i granie są łatwe, a gitara ma świetne brzmienie, dzięki czemu nadaje się do praktycznie każdego gatunku muzycznego. Wewnątrz znajduje się niebieska, okrągła naklejka Ramírez z modelu GH.

Aby dowiedzieć się więcej o Ramírezie, przeczytaj książkę The Ramírez Family: Masters of the Guitar (Rodzina Ramírez: Mistrzowie gitary ); poznaj członków rodziny, od Amalii Ramírez aż do José I ; a jeśli interesują cię fakty, przeczytaj nasz artykuł o mitach i faktach dotyczących tego legendarnego warsztatu .

Warsztat José Ramíreza w Madrycie

Założony w Madrycie w 1882 roku przez José Ramíreza I, warsztat Ramíreza produkuje gitary od ponad wieku, przez pięć pokoleń rodziny. José Ramírez III (1922–1995) objął stanowisko maestro w 1957 roku i opracował gitarę koncertową Ramíreza, którą znamy dzisiaj – o dużym pudle rezonansowym, długich strunach i płycie wierzchniej z cedru lub świerku, charakteryzującą się dużą mocą, sustainem, słodyczą i równowagą w całym rejestrze. Spopularyzował zachodni czerwony cedr jako drewno na pudło rezonansowe, a od lat 60. XX wieku Andrés Segovia grał na gitarach José Ramíreza do końca życia.

Rzemieślnicy z Ramírez i następne pokolenia

Od lat 60. do 90. XX wieku w warsztacie wykształciło się wielu najzdolniejszych gitarzystów tamtych czasów, w tym Paulino Bernabé i Manuel Contreras . W 1995 roku warsztat przeniósł się z Calle Concepción Jerónima 2 na Calle de la Paz 8, a od śmierci José Ramíreza IV w czerwcu 2000 roku firmą kieruje jego siostra,Amalia Ramírez , która dokonuje przeglądu każdej gitary w trakcie i po zakończeniu budowy.

Warsztat pod kierownictwem Amalii Ramírez

Pod kierownictwem Amalii Ramírez warsztat zachował klasyczną gitarę koncertową w sercu swojej oferty – „1a” (pierwsza klasa) w konstrukcji „Tradicional”, której kod modelu został ręcznie wypisany na etykiecie: C650 dla płyty wierzchniej z cedru z palisandrem indyjskim, „-A” dla płyty wierzchniej ze świerku (abeto), „-P” dla palisandru CSA (palosanto) i „-AP” dla obu, z F656 i F656-A dla flamenco z cedru i świerku. Wokół niej zbudowała szerszą rodzinę modeli: „Centenario” i „Elite”, wykonane z najcenniejszych gatunków drewna warsztatu; wznowione „SP” i „2a”; „Auditorio”, „Antigua” i „Guitarra del Tiempo”; serie rocznicowe, takie jak „125 Años” i „130 Años”; repliki historycznych gitar, od Manuela Ramíreza z 1912 r., na którym grał Segovia, po „Guitarra de Tablao” José Ramíreza I z 1913 r.; oraz linie studyjne NE, R i FL. Gitary koncertowe noszą etykietę Calle de la Paz 8, podpisaną przez Amalię Ramírez swoim podpisem gwiazdy i ponumerowane kodem literowo-cyfrowym (Centenario i Elite mają własne numery), natomiast gitary studyjne mają pomarańczową etykietę „Guitarras de Estudio” „Diseñada, Revisada y Certificada por Ramírez” z czerwonym znaczkiem „Calidad Ramírez”.