1910 Hermann Hauser I "Vienna" SP/MP

Zbudowana w 1910 roku w Monachium gitaraHermann Hauser I „Vienna” wykonana jest ze świerku i klonu w stylu wiedeńskim. Jest to rzadki przykład wczesnego Hausera, powstałego ponad dekadę przed jego przejściem na gitarę hiszpańską.

Hermann Hauser I Przed gitarą hiszpańską

Hermann Hauser Sr. (1882–1952) jest uważany przez muzyków, pasjonatów i kolekcjonerów za jednego z elitarnych konstruktorów w historii tego instrumentu. Zanim w połowie lat 20. XX wieku odkrył i stopniowo przestawił się na gitarę w stylu hiszpańskim, Hauser budował instrumenty w popularnych wówczas stylach – od cytr, przez lutnie, po gitary. Jednym z najpopularniejszych stylów gitarowych w Monachium na przełomie wieków był styl „wiedeński”, a ta gitara jest tego doskonałym przykładem.

Głos vintage dla muzyki XIX wieku

Brzmieniowo jest niezwykle urokliwy, z brzmieniem w stylu vintage, idealnym do grania muzyki XIX wieku, szczególnie dzieł Giulianiego, Mertza, a nawet Sora. Charakteryzuje się czystym, klarownym charakterem we wszystkich rejestrach, precyzyjną równowagą i szeroką paletą barw (jasne i mosiężne ponticello, mleczne i świetliste sul tasto i wszystkie odcienie pomiędzy), a każda nuta ma jasno zdefiniowany, „zakotwiczony” fundament z bardzo kontrolowanymi, transparentnymi alikwotami.

Stan

Posiada jedynie 2 naprawione pęknięcia na górze i bardzo niewielkie ślady użytkowania jak na swój wiek – niezwykły stan, brzmienie i łatwość gry na instrumencie, który ma ponad 100 lat.

Hermann Hauser I: Mistrz lutnictwa z Monachium

Hermann Hauser senior (1882–1952) jest najbardziej pamiętany z niezwykłych instrumentów, które budował w stylu hiszpańskim po 1924 roku. W tym roku Andrés Segovia i Miguel Llobet odwiedzili Hausera. Segovia był pod wrażeniem jakości prac Hausera i opisał swoje wrażenia, zauważając, że „natychmiast dostrzegł potencjał tego wielkiego rzemieślnika, gdyby tylko jego mistrzostwo zostało wykorzystane do zbudowania gitary w stylu hiszpańskim, tak niezmiennie utrwalonym przez Torresa i Ramireza, jak skrzypce utrwalone przez Stradivariusa i Guarneriusa” (Segovia w Guitar Review, 1954).

Segovia, Llobet i model hiszpański

Segovia zachęcił Hausera do zbudowania instrumentów na bazie jego gitaryManuela Ramíreza z 1912 roku (zbudowanej przez Santosa Hernándeza ), po tym jak zbadał i dokonał pomiarów tego instrumentu. W tym czasie Hauser miał również okazję przyjrzeć się słynnej gitarze Torres Miguela Llobeta z 1859 roku, która również miała decydujący wpływ na dojrzewający styl „Hausera”.