1937 Hermann Hauser I SP/CSAR
| Rok | 1937 |
| Płyta wierzchnia | Spruce |
| Tył i boki | CSA Rosewood |
| Menzura | 650 mm |
| Szerokość siodełka | 52 mm |
| Wykończenie | French Polish |
| Kraj | Germany |
| Luthier | Hermann Hauser I |
This guitar is no longer available in our inventory. If it interests you, click the ”notify me when available” button to be notified in the event that we re-acquire this guitar for re-sale.
Videos
Opis
Ta gitara klasycznaHermann Hauser I z 1937 roku, wykonana ze świerku i palisandru CSA, pochodzi z tego samego roku, co wielki Hauser z Segowii. Wyposażona jest w brązowy tornavoz – jedną z gitar, które można usłyszeć na płycie Marca Teicholza „Valseana”.
1937, rok Hausera z Segowii
To arcydzieło powstało w tym samym roku, co dzieło wielkiego Hausera z Segowii , który opisał je jako „największą gitarę naszej epoki”. Gitara Segowii jest obecnie eksponowana w Metropolitan Museum of Art w Nowym Jorku.
Dźwięk i Tornavoz
Brzmienie tego instrumentu jest nie z tej ziemi – ma cechy, które Julian Bream określił mianem „teutońskich”: klarowność, precyzję, równowagę i urok (posłuchaj filmów powyżej). Gitara jest wyposażona w „tornavoz” – stożkową rurkę z brązu przymocowaną do otworu rezonansowego, która dodaje basowego brzmienia i zapewnia doskonałą klarowność wysokich tonów.
Usłyszano w utworze „Valseana” Marca Teicholza
To jeden z instrumentów wybranych do płyty Valseana Marca Teicholza – dzięki swojemu tornavozowi jest to gitara z Walca Puszkina nr 2 Prokofiewa (utwór 8). Piękna i niezwykle rzadka, to jedna z najbardziej kolekcjonerskich gitar na świecie.
Tło
Hermann Hauser I: Mistrz lutnictwa z Monachium
Hermann Hauser senior (1882–1952) jest najbardziej pamiętany z niezwykłych instrumentów, które budował w stylu hiszpańskim po 1924 roku. W tym roku Andrés Segovia i Miguel Llobet odwiedzili Hausera. Segovia był pod wrażeniem jakości prac Hausera i opisał swoje wrażenia, zauważając, że „natychmiast dostrzegł potencjał tego wielkiego rzemieślnika, gdyby tylko jego mistrzostwo zostało wykorzystane do zbudowania gitary w stylu hiszpańskim, tak niezmiennie utrwalonym przez Torresa i Ramireza, jak skrzypce utrwalone przez Stradivariusa i Guarneriusa” (Segovia w Guitar Review, 1954).
Segovia, Llobet i model hiszpański
Segovia zachęcił Hausera do zbudowania instrumentów na bazie jego gitaryManuela Ramíreza z 1912 roku (zbudowanej przez Santosa Hernándeza ), po tym jak zbadał i dokonał pomiarów tego instrumentu. W tym czasie Hauser miał również okazję przyjrzeć się słynnej gitarze Torres Miguela Llobeta z 1859 roku, która również miała decydujący wpływ na dojrzewający styl „Hausera”.




