1961 Miguel Rodríguez SP/CY

Gitara flamenco Miguel Rodríguez z 1961 roku wykonana z drewna świerkowego i cyprysowego, w Kordobie w Hiszpanii. To zabytkowe flamenco od jednego z najsłynniejszych hiszpańskich producentów gitar.

Gitara flamenco Miguela Rodrígueza z 1961 roku

Gitary flamenco z początku lat 60., autorstwa Miguela Rodrigueza , gdy obaj jego synowie bliźniacy byli po czterdziestce i budowali instrumenty w warsztacie, słyną z energicznego charakteru i szybkiego ataku. Ta gitara w pełni zasługuje na tę reputację, oferując ogromną moc i głośność oraz brzmienie o charakterze flamenco.

Stan

Gitara jest w idealnym stanie technicznym, z prostym gryfem, szybką, niską akcją i potężnym brzmieniem. Została ponownie wypolerowana – co nadało jej piękny wygląd – i ma dwa naprawione pęknięcia w części górnej pod mostkiem, co zostało odpowiednio skorygowane. Jest gotowa, by grać na scenie lub zachwycić gitarzystę amatora lub kolekcjonera.

Niezwykła okazja nabycia legendarnego flamenco Rodrígueza w bardziej atrakcyjnej cenie.

Rodzina Rodríguez z Kordoby

Gitary klasyczne i flamenco Miguela Rodrígueza były ulubionym instrumentem wielu czołowych artystów koncertowych, zwłaszcza członków rodziny Romero. Mówiąc o Miguelu Rodriguezie, tak naprawdę mamy na myśli rodzinę czterech konstruktorów gitar, działających w trzech pokoleniach, pracujących w Kordobie – w samym sercu Andaluzji, regionu południowej Hiszpanii, który dał początek współczesnej gitarze hiszpańskiej w osobie Antonia de Torresa .

Czterech twórców, trzy pokolenia

Warsztat został założony przez Miguela Beneyto Rodrígueza (1888–1975, znanego również jako „Miguel Sr.”). Jego synowie bliźniacy, Rafael Rodríguez Serrano (1921–1965) i Miguel Rodríguez Serrano (1921–1998, znanego również jako „Miguel Jr.”), pracowali u jego boku, a następnie syn Miguela Jr., José Rodríguez Álamo (1949–1996, znanego również jako „Pepe”). Gitary Miguela Sr. były lekkie i miały mały lub średni korpus, a ich brzmienie charakteryzowało się ekspresją, liryką i śpiewnością, a także przytłaczającą projekcją. Wraz ze wzrostem popularności bliźniaków w latach 50. i 60. XX wieku, gitary ewoluowały w kierunku bardziej spójnego, opływowego stylu z większymi korpusami, wciąż stosunkowo lekkimi. Późny okres Miguela Jr. i Pepe (lata 70. – 1998) – czas gitar „Churchdoor” i zdobionych „Centenario” – jest prawdopodobnie najbardziej znany, z dłuższą menzurą, głębszymi korpusami i jeszcze lżejszym systemem ożebrowania, a jednocześnie zawsze z szybką, flamenco-reakcją i ciepłym, romantycznym i pełnym duszy hiszpańskim charakterem.

Miguel Rodríguez Guitars i rodzina Romero

Wszyscy członkowie rodziny Romero grają na tych instrumentach od dziesięcioleci, a ich własny rozwój artystyczny i ekspresja są z nimi nierozerwalnie związane – ta trwająca całe życie relacja zapisała jeden z najważniejszych rozdziałów w historii gitary. Jak powiedział Pepe Romero: „To, co silnik odrzutowy zrobił dla lotnictwa, rodzina Rodríguez zrobiła dla gitary”. Więcej informacji można znaleźć w naszym artykule o rodzinie Rodríguez, produkującej gitary .