1967 Daniel Friederich "Recital" SP/CSAR

Ta gitara klasyczna „Recital” Daniela Friedericha z 1967 roku wykonana jest ze świerku i palisandru CSA. Pochodzi z jego paryskiego warsztatu przy rue Sergent Bauchat i została zbudowana w roku, w którym przyznano mu nagrody w Liège. Jest to jeden z nielicznych modeli Recital i jedna z najelegantszych gitar Friederich wykonanych ze świerku, jakie mieliśmy.

W powyższych filmach Tomasz Fechner gra „Tempo di Polonaise” Tansmana, a Samuel Hines gra na tej gitarze Preludium z BWV 1006 Bacha.

„Recital” z Roku Liège

To jedna z najbardziej eleganckich świerkowych gitar Friederich, jakie widzieliśmy i słyszeliśmy w GSI. Powstała w tym samym roku, w którym Friederich zdobył najważniejsze nagrody w Liège, umacniając swoją pozycję czołowego konstruktora swojego pokolenia – a od tamtej pory historia uczyniła go jednym z najbardziej poszukiwanych kolekcjonerów. To jeden z nielicznych instrumentów „Recital”, o czym świadczy płaska płaskorzeźba na fornirze główki i szachownicowy wzór w rozecie (w przeciwieństwie do jodełki); na etykiecie widnieje data „Année 1967” bez numeru, jak na wszystkich jego modelach Recital.

Dźwięk i grywalność

Bogate, jedwabiste, gładkie i pełne brzmienie łączy w sobie najwspanialsze cechy znakomitej gitary świerkowej z lat 60. z unikalnym charakterem brzmienia Friedericha; dźwięki są czyste i oddzielne, a balans w każdym rejestrze zachwycający. Instrument charakteryzuje się klasycznym (i naszym zdaniem jednym z najpiękniejszych) mostkiem plantilla, jaki kiedykolwiek zaprojektowano, a gra równie pięknie, jak brzmi – smukłym, wygodnym gryfem (w porównaniu z instrumentami zbudowanymi w późniejszych okresach), doskonałą responsywnością dla prawej ręki i głośnością, która wypełni każdą salę.

Nie tylko marzenie każdego gracza, ale również przedmiot niezwykle rzadki, kolekcjonerski i w fantastycznym stanie.

Daniel Friederich: paryski mistrz szkoły francuskiej

Daniel Friederich (1932–2020) był jednym z najbardziej szanowanych i wpływowych lutników gitar klasycznych XX wieku. Urodzony w Paryżu, swoją pierwszą gitarę zbudował w 1955 roku – prostą kopię gitary Francisco Simplicio . Został pełnoetatowym lutnikiem w swoim paryskim warsztacie w 1960 roku, po tym jak zaprezentował swoje praceRobertowi Bouchetowi . W 1967 roku zdobył główne nagrody na legendarnym konkursie w Liège : złoty medal za kunszt wykonania i srebrny za brzmienie, przyznane anonimowo przez jury, w którego skład weszli Bouchet i Ignacio Fleta .

Elegancki kształt korpusu i charakterystyczna główka z podniesioną centralną konstrukcją sprawiają, że gitary tego gitarzysty są łatwe do rozpoznania. Znane są one z niezrównanej estetyki oraz pięknego i majestatycznego brzmienia. Grało na nich wielu najlepszych gitarzystów na świecie, w tym Romero, Manuel Barrueco , Julian Bream , Scott Tennant , Roberto Aussel, Eduardo Fernández, Álvaro Pierri i David Tanenbaum.

Modele koncertowe, recitalowe i arpège

W latach 60. Friederich stworzył dwie główne linie: model „Concert” – swoją najnowocześniejszą gitarę, z rzeźbioną główką, specjalnie zaprojektowanymi kluczami, najwyższej jakości drewnem i numerem seryjnym na etykiecie – oraz tańsze modele „Recital” i „Arpège”, które nie miały numeru seryjnego. Od 1970 roku produkował wyłącznie gitary „Concert”, a każda etykieta podawała numer i rok produkcji. Według jego własnych słów, jego wcześniejsze gitary były „stosunkowo proste, przyjemne w grze” i miały „dość wybuchowe” brzmienie; od około 1973 roku zwiększył ich wagę, aby uzyskać dłuższy sustain i bogatsze, słodsze brzmienie.

Daniel Friederich i GSI

Firma GSI z dumą pełniła funkcję wyłącznego światowego dystrybutora nowych gitar Friedericha, aż do jego przejścia na emeryturę w 2014 roku. Przez ponad 20 lat otrzymywaliśmy od niego jedną gitarę rocznie. Zmarł w Paryżu 4 listopada 2020 roku w wieku 88 lat – przeczytaj nasz hołd . Możesz również przeczytać wywiad Andrei Tacchiego z Danielem Friederichem .

Książki o Danielu Friederichu

Dwujęzyczna książka „Luthier d'Art” stanowi najpełniejszy zapis jego życia i twórczości; poświęcony jest mu numer 2 magazynu Orfeo Magazine ( zobacz nasz wpis lubprzeczytaj numer online ), a gitara Friederich z 2008 r. znajduje się wśród gitar prezentowanych w albumie Orfeo „34 Classical Guitars in Life Size”:

Daniel Friederich 1932-2020: Luthier d'Art

Czasopismo Orfeo 1-5

Orfeo – 34 gitary klasyczne w naturalnej wielkości