1969 Daniel Friederich nr 242 SP/CSAR
| Rok | 1969 |
| Płyta wierzchnia | Świerk |
| Tył i boki | CSA Rosewood |
| Menzura | 650 mm |
| Szerokość siodełka | 52 mm |
| Wykończenie | French Polish |
| Kraj | Francja |
| Luthier | Daniel Friederich |
This guitar is no longer available in our inventory. If it interests you, click the ”notify me when available” button to be notified in the event that we re-acquire this guitar for re-sale.
Videos
Opis
Gitara klasyczna Daniel Friederich No. 242 z 1969 roku, wykonana z drewna świerkowego i palisandru CSA, pochodząca z Paryża, bez pęknięć ani napraw – to właśnie tę gitarę Friederich Roland Dyens wybrał na część swojego koncertu w GSI w 2015 roku.
W powyższych filmach Roland Dyens gra „Alba Nera”, „El Último Recuerdo” i dwa swoje walce na żywo w GSI, Manuel Toucinho gra „Córdoba” Albéniza, a Filippos Manoloudis gra na tej gitarze „Scherzo-Vals” Llobeta.
Friederich Rolanda Dyensa
Kiedy w 2015 roku gościliśmy w GSI nieżyjącego już Rolanda Dyensa na koncercie i zajęciach mistrzowskich, tak się złożyło, że mieliśmy wtedy tę gitarę, a Roland wybrał ją, aby zagrać na niej podczas części swojego koncertu – zobacz filmy powyżej.
Nr 242 i wielcy twórcy przedmiotów kolekcjonerskich
To elegancki przykład najlepszych dzieł Friedericha z okresu jego największej świetności, przypadającego na koniec lat 60. i początek lat 70. Gitary Friedericha są obecnie powszechnie uważane za jedne z najbardziej pożądanych i kolekcjonerskich instrumentów na świecie, obok gitar Bouchet, Hauser i Torres, ze względu na ich unikalne, a zarazem urzekające brzmienie, ekspresję i artystyczny design. Charakteryzuje się klasyczną plantillą, rzeźbioną główką i ozdobną, a zarazem gustowną rozetą.
Dźwięk, grywalność i stan
Brzmienie jest dokładnie takie, jakiego można oczekiwać od świerkowego Friedricha: jedwabiste i pełne, gładkie i bogate, z krystalicznie czystą separacją i równomiernym balansem od góry do dołu. Stworzona do gry na koncertach, ma łatwy, smukły gryf jego wczesnych gitar, cudownie czułą reakcję prawej ręki i wystarczającą głośność, by zagrać w sali dowolnej wielkości – i jest bardzo rzadka, kolekcjonerska i w fantastycznym stanie, bez pęknięć ani napraw.
Tło
Daniel Friederich: paryski mistrz szkoły francuskiej
Daniel Friederich (1932–2020) był jednym z najbardziej szanowanych i wpływowych lutników gitar klasycznych XX wieku. Urodzony w Paryżu, swoją pierwszą gitarę zbudował w 1955 roku – prostą kopię gitary Francisco Simplicio . Został pełnoetatowym lutnikiem w swoim paryskim warsztacie w 1960 roku, po tym jak zaprezentował swoje praceRobertowi Bouchetowi . W 1967 roku zdobył główne nagrody na legendarnym konkursie w Liège : złoty medal za kunszt wykonania i srebrny za brzmienie, przyznane anonimowo przez jury, w którego skład weszli Bouchet i Ignacio Fleta .
Elegancki kształt korpusu i charakterystyczna główka z podniesioną centralną konstrukcją sprawiają, że gitary tego gitarzysty są łatwe do rozpoznania. Znane są one z niezrównanej estetyki oraz pięknego i majestatycznego brzmienia. Grało na nich wielu najlepszych gitarzystów na świecie, w tym Romero, Manuel Barrueco , Julian Bream , Scott Tennant , Roberto Aussel, Eduardo Fernández, Álvaro Pierri i David Tanenbaum.
Modele koncertowe, recitalowe i arpège
W latach 60. Friederich stworzył dwie główne linie: model „Concert” – swoją najnowocześniejszą gitarę, z rzeźbioną główką, specjalnie zaprojektowanymi kluczami, najwyższej jakości drewnem i numerem seryjnym na etykiecie – oraz tańsze modele „Recital” i „Arpège”, które nie miały numeru seryjnego. Od 1970 roku produkował wyłącznie gitary „Concert”, a każda etykieta podawała numer i rok produkcji. Według jego własnych słów, jego wcześniejsze gitary były „stosunkowo proste, przyjemne w grze” i miały „dość wybuchowe” brzmienie; od około 1973 roku zwiększył ich wagę, aby uzyskać dłuższy sustain i bogatsze, słodsze brzmienie.
Daniel Friederich i GSI
Firma GSI z dumą pełniła funkcję wyłącznego światowego dystrybutora nowych gitar Friedericha, aż do jego przejścia na emeryturę w 2014 roku. Przez ponad 20 lat otrzymywaliśmy od niego jedną gitarę rocznie. Zmarł w Paryżu 4 listopada 2020 roku w wieku 88 lat – przeczytaj nasz hołd . Możesz również przeczytać wywiad Andrei Tacchiego z Danielem Friederichem .
Książki o Danielu Friederichu
Dwujęzyczna książka „Luthier d'Art” stanowi najpełniejszy zapis jego życia i twórczości; poświęcony jest mu numer 2 magazynu Orfeo Magazine ( zobacz nasz wpis lubprzeczytaj numer online ), a gitara Friederich z 2008 r. znajduje się wśród gitar prezentowanych w albumie Orfeo „34 Classical Guitars in Life Size”:







