Guitar Salon International
+1 (310) 586.1100 | +1 (877) 771.4321
Muzeum
Gitary klasyczne
Gitary klasyczne
Gitary Flamenco
Gitary Flamenco
Kolekcja Cleveland
Kolekcja Cleveland
Lutnicy
Lutnicy
Twój koszyk

Twój koszyk jest pusty!

Sub-Total: $0.00
Total: $0.00
Edytuj koszyk
Wymeldować się
Museum

1969 Daniel Friederich nr 242 SP/CSAR

Rok 1969
Płyta wierzchnia Świerk
Tył i boki CSA Rosewood
Menzura 650 mm
Szerokość siodełka 52 mm
Wykończenie French Polish
Kraj Francja
Luthier Daniel Friederich

This guitar is no longer available in our inventory. If it interests you, click the ”notify me when available” button to be notified in the event that we re-acquire this guitar for re-sale.

Wyślij zapytanie
See more from Daniel Friederich

Videos

1969 Daniel Friederich nr 242 SP/CSAR

Roland Dyens performs "Alba Nera" & "El Ultimo Recuerdo" LIVE at GSI on a 1969 Daniel Friederich

1969 Daniel Friederich nr 242 SP/CSAR

„Córdoba, op. 232, nr 4” Isaaca Albéniza w wykonaniu Manuela Toucinho na płycie Daniela Friedericha z 1969 roku

1969 Daniel Friederich nr 242 SP/CSAR

Filippos Manoloudis „Scherzo-Vals” Miguela Llogeta na gitarze klasycznej Daniela Friedericha z 1969 roku

1969 Daniel Friederich nr 242 SP/CSAR

Roland Dyens - Two Waltzes on a 1969 Daniel Friederich

Opis

Guitar maker Daniel Friederich

Gitara klasyczna Daniel Friederich No. 242 z 1969 roku, wykonana z drewna świerkowego i palisandru CSA, pochodząca z Paryża, bez pęknięć ani napraw – to właśnie tę gitarę Friederich Roland Dyens wybrał na część swojego koncertu w GSI w 2015 roku.

W powyższych filmach Roland Dyens gra „Alba Nera”, „El Último Recuerdo” i dwa swoje walce na żywo w GSI, Manuel Toucinho gra „Córdoba” Albéniza, a Filippos Manoloudis gra na tej gitarze „Scherzo-Vals” Llobeta.

Friederich Rolanda Dyensa

Kiedy w 2015 roku gościliśmy w GSI nieżyjącego już Rolanda Dyensa na koncercie i zajęciach mistrzowskich, tak się złożyło, że mieliśmy wtedy tę gitarę, a Roland wybrał ją, aby zagrać na niej podczas części swojego koncertu – zobacz filmy powyżej.

Nr 242 i wielcy twórcy przedmiotów kolekcjonerskich

To elegancki przykład najlepszych dzieł Friedericha z okresu jego największej świetności, przypadającego na koniec lat 60. i początek lat 70. Gitary Friedericha są obecnie powszechnie uważane za jedne z najbardziej pożądanych i kolekcjonerskich instrumentów na świecie, obok gitar Bouchet, Hauser i Torres, ze względu na ich unikalne, a zarazem urzekające brzmienie, ekspresję i artystyczny design. Charakteryzuje się klasyczną plantillą, rzeźbioną główką i ozdobną, a zarazem gustowną rozetą.

Dźwięk, grywalność i stan

Brzmienie jest dokładnie takie, jakiego można oczekiwać od świerkowego Friedricha: jedwabiste i pełne, gładkie i bogate, z krystalicznie czystą separacją i równomiernym balansem od góry do dołu. Stworzona do gry na koncertach, ma łatwy, smukły gryf jego wczesnych gitar, cudownie czułą reakcję prawej ręki i wystarczającą głośność, by zagrać w sali dowolnej wielkości – i jest bardzo rzadka, kolekcjonerska i w fantastycznym stanie, bez pęknięć ani napraw.

Tło

Daniel Friederich: paryski mistrz szkoły francuskiej

Daniel Friederich (1932–2020) był jednym z najbardziej szanowanych i wpływowych lutników gitar klasycznych XX wieku. Urodzony w Paryżu, swoją pierwszą gitarę zbudował w 1955 roku – prostą kopię gitary Francisco Simplicio . Został pełnoetatowym lutnikiem w swoim paryskim warsztacie w 1960 roku, po tym jak zaprezentował swoje praceRobertowi Bouchetowi . W 1967 roku zdobył główne nagrody na legendarnym konkursie w Liège : złoty medal za kunszt wykonania i srebrny za brzmienie, przyznane anonimowo przez jury, w którego skład weszli Bouchet i Ignacio Fleta .

Elegancki kształt korpusu i charakterystyczna główka z podniesioną centralną konstrukcją sprawiają, że gitary tego gitarzysty są łatwe do rozpoznania. Znane są one z niezrównanej estetyki oraz pięknego i majestatycznego brzmienia. Grało na nich wielu najlepszych gitarzystów na świecie, w tym Romero, Manuel Barrueco , Julian Bream , Scott Tennant , Roberto Aussel, Eduardo Fernández, Álvaro Pierri i David Tanenbaum.

Modele koncertowe, recitalowe i arpège

W latach 60. Friederich stworzył dwie główne linie: model „Concert” – swoją najnowocześniejszą gitarę, z rzeźbioną główką, specjalnie zaprojektowanymi kluczami, najwyższej jakości drewnem i numerem seryjnym na etykiecie – oraz tańsze modele „Recital” i „Arpège”, które nie miały numeru seryjnego. Od 1970 roku produkował wyłącznie gitary „Concert”, a każda etykieta podawała numer i rok produkcji. Według jego własnych słów, jego wcześniejsze gitary były „stosunkowo proste, przyjemne w grze” i miały „dość wybuchowe” brzmienie; od około 1973 roku zwiększył ich wagę, aby uzyskać dłuższy sustain i bogatsze, słodsze brzmienie.

Daniel Friederich i GSI

Firma GSI z dumą pełniła funkcję wyłącznego światowego dystrybutora nowych gitar Friedericha, aż do jego przejścia na emeryturę w 2014 roku. Przez ponad 20 lat otrzymywaliśmy od niego jedną gitarę rocznie. Zmarł w Paryżu 4 listopada 2020 roku w wieku 88 lat – przeczytaj nasz hołd . Możesz również przeczytać wywiad Andrei Tacchiego z Danielem Friederichem .

Książki o Danielu Friederichu

Dwujęzyczna książka „Luthier d'Art” stanowi najpełniejszy zapis jego życia i twórczości; poświęcony jest mu numer 2 magazynu Orfeo Magazine ( zobacz nasz wpis lubprzeczytaj numer online ), a gitara Friederich z 2008 r. znajduje się wśród gitar prezentowanych w albumie Orfeo „34 Classical Guitars in Life Size”:

Guitars by Daniel Friederich