2005 Eric Sahlin CD/CSAR

Gitara klasyczna Erica Sahlina z 2005 roku, z drewna cedrowego Western Red i palisandru CSA, która trafiła do nas z niewielkimi śladami użytkowania.

W powyższym filmie Christopher Garwood gra na tej gitarze utwór „Sevillana” Joaquína Turiny.

Cedr i palisander CSA: Drewno i dźwięk

Eric połączył tu płytę wierzchnią z czerwonego cedru zachodniego z tyłem i bokami z postarzanego i pięknego palisandru środkowo-południowoamerykańskiego (CSA). Dźwięk jest głęboki i zrównoważony we wszystkich rejestrach, a brzmienie jasne i wyraziste – pełne i jednocześnie niezwykle klarowne.

Precyzja twórcy

Wykonanie jest fenomenalne – tak perfekcyjne, że niemal trzeba oglądać je pod mikroskopem, aby je w pełni docenić. Minimalistyczne zastosowanie przez Erica masy perłowej (główka, rozeta i łącznik strunowy) jest eleganckie i nadaje instrumentowi niepowtarzalny, piękny wygląd. Instrument posiada również klucze Rodgers.

Szyja Sahlin; Stan

Eric wprowadza lekkie „skręcenie” w profilu gryfu. Rezultat: mniejsze obciążenie nadgarstka lewej ręki w dolnych pozycjach oraz prostszy, mniej „zgięty” nadgarstek nawet podczas gry na barkach. Uważamy, że to jeden z najbardziej ergonomicznie przemyślanych projektów, jakie widzieliśmy.

Mimo że instrument jest „używany”, nosi niewielkie ślady użytkowania i jest w doskonałym stanie.

Czytaj więcej: Orfeo Magazine nr 10 – Lutnicy z Zachodniego Wybrzeża

Eric Sahlin: amerykański producent gitar klasycznych

Eric Sahlin to jeden z najwybitniejszych amerykańskich lutników, który osiągnął status światowej klasy. Jego lista oczekujących na lutnictwo sięga ponad dekady, a popyt w Stanach Zjednoczonych, Europie i Japonii jest ogromny. Urodzony i wychowany w Spokane w stanie Waszyngton, jest samoukiem i buduje w Valleyford, tuż za miastem.

Z UC Santa Barbara do pełnoetatowego warsztatu

Jego pierwszy kontakt z gitarą klasyczną nastąpił w okresie dorastania, kiedy to jego brat zaczął grać na tym instrumencie – a wraz z nim pojawiły się wspaniałe nagrania gitarowe na płytach jego brata wydanych przez Musical Heritage Society. Na Uniwersytecie Kalifornijskim w Santa Barbara, z silnym programem nauczania gitary klasycznej, Eric postanowił w 1975 roku, w swoim pierwszym roku, zbudować własną gitarę: jego zamiłowanie do obróbki drewna od wczesnego dzieciństwa i zainteresowanie fizyką akustyczną sprawiły, że wydawało się to wspaniałą przygodą. Studiował książki, kupił pierwsze drewno tej wiosny i ukończył gitarę tego lata. Zanim skończył drugą, jego kariera była przesądzona.

Założył warsztat, w którym budował meble na zamówienie, jednocześnie rozwijając swoją wiedzę z zakresu tworzenia gitar. W latach 1978–1979 zajmował się już wyłącznie budową gitar. Pomógł mu w tym przypadkowy kontakt z George’em Dauphinais z Dauphin Company, firmy zajmującej się sprzedażą wysyłkową, która oferowała 7-, 8- i 10-strunowe gitary Erica jako tańszą alternatywę dla dostępnych wówczas instrumentów wielostrunowych.

Lutnie, potem tylko gitary klasyczne

Na początku lat 80. znajomy lutnista poprosił Erica o lutnię. Projekt tak mu się spodobał, że dogłębnie przestudiował te instrumenty i zbudował różne modele lutni, oprócz swoich gitar. Pod koniec dekady, wraz z umacnianiem się rynku gitar i ugruntowaną reputacją, Eric skupił się wyłącznie na swojej pierwszej miłości – gitarze klasycznej.

Gracze i projekt

Na gitarach Sahlin grali Scott Tennant , Andrew York , Ottmar Liebert (flamenco), Carsten Pedersen i inni najlepsi muzycy na całym świecie. Słyną z precyzyjnego, stonowanego wykończenia z masy perłowej oraz innowacyjnej, „skręconej” podstrunnicy Erica, o której opowiadał, gdy magazyn „Orfeo Magazine” odwiedził jego warsztat w Spokane w ramach edycji West Coast (nr 10, 2017).