2014 Daniel Friederich nr 838 CD/IN

Gitara klasyczna Daniela Friedericha nr 838 z 2014 r. wykonana z cedru i palisandru indyjskiego, pochodząca z Paryża, zbudowana w roku, w którym muzyk przeszedł na emeryturę – była to ostatnia z nowych gitar Friederich, które trafiały do GSI, jedna rocznie, przez ponad 20 lat.

W powyższym filmie Rafael Elizondo gra na tej gitarze utwór Ponce'a „Theme, Variations and Finale”.

Nr 838: z Ostatniego roku Friedricha

Na etykiecie widnieje napis „Rok 2014, nr 838”. Friederich przeszedł na emeryturę w 2014 roku, po ponad sześciu dekadach tworzenia gitar, a do tego czasu GSI było jego wyłącznym światowym dystrybutorem nowych gitar – to ostatni rozdział niezwykłej relacji.

Dźwięk

Ta majestatyczna gitara z łatwością dorównuje reputacji swojego producenta, oferując śmiałe, potężne basy oraz idealnie gładkie, jedwabiste i kremowe wysokie tony – aż do 19. progu. Na gitarze Friederich grało wielu najlepszych gitarzystów na świecie, w tym Romero, Manuel Barrueco, Julian Bream, Scott Tennant, Roberto Aussel, Eduardo Fernández i Álvaro Pierri.

Daniel Friederich: paryski mistrz szkoły francuskiej

Daniel Friederich (1932–2020) był jednym z najbardziej szanowanych i wpływowych lutników gitar klasycznych XX wieku. Urodzony w Paryżu, swoją pierwszą gitarę zbudował w 1955 roku – prostą kopię gitary Francisco Simplicio . Został pełnoetatowym lutnikiem w swoim paryskim warsztacie w 1960 roku, po tym jak zaprezentował swoje praceRobertowi Bouchetowi . W 1967 roku zdobył główne nagrody na legendarnym konkursie w Liège : złoty medal za kunszt wykonania i srebrny za brzmienie, przyznane anonimowo przez jury, w którego skład weszli Bouchet i Ignacio Fleta .

Elegancki kształt korpusu i charakterystyczna główka z podniesioną centralną konstrukcją sprawiają, że gitary tego gitarzysty są łatwe do rozpoznania. Znane są one z niezrównanej estetyki oraz pięknego i majestatycznego brzmienia. Grało na nich wielu najlepszych gitarzystów na świecie, w tym Romero, Manuel Barrueco , Julian Bream , Scott Tennant , Roberto Aussel, Eduardo Fernández, Álvaro Pierri i David Tanenbaum.

Modele koncertowe, recitalowe i arpège

W latach 60. Friederich stworzył dwie główne linie: model „Concert” – swoją najnowocześniejszą gitarę, z rzeźbioną główką, specjalnie zaprojektowanymi kluczami, najwyższej jakości drewnem i numerem seryjnym na etykiecie – oraz tańsze modele „Recital” i „Arpège”, które nie miały numeru seryjnego. Od 1970 roku produkował wyłącznie gitary „Concert”, a każda etykieta podawała numer i rok produkcji. Według jego własnych słów, jego wcześniejsze gitary były „stosunkowo proste, przyjemne w grze” i miały „dość wybuchowe” brzmienie; od około 1973 roku zwiększył ich wagę, aby uzyskać dłuższy sustain i bogatsze, słodsze brzmienie.

Daniel Friederich i GSI

Firma GSI z dumą pełniła funkcję wyłącznego światowego dystrybutora nowych gitar Friedericha, aż do jego przejścia na emeryturę w 2014 roku. Przez ponad 20 lat otrzymywaliśmy od niego jedną gitarę rocznie. Zmarł w Paryżu 4 listopada 2020 roku w wieku 88 lat – przeczytaj nasz hołd . Możesz również przeczytać wywiad Andrei Tacchiego z Danielem Friederichem .

Książki o Danielu Friederichu

Dwujęzyczna książka „Luthier d'Art” stanowi najpełniejszy zapis jego życia i twórczości; poświęcony jest mu numer 2 magazynu Orfeo Magazine ( zobacz nasz wpis lubprzeczytaj numer online ), a gitara Friederich z 2008 r. znajduje się wśród gitar prezentowanych w albumie Orfeo „34 Classical Guitars in Life Size”:

Daniel Friederich 1932-2020: Luthier d'Art

Czasopismo Orfeo 1-5

Orfeo – 34 gitary klasyczne w naturalnej wielkości