2016 Jake Fuller "Purnell" SP/CSAR

Klasyczna gitara „Purnell” Jake’a Fullera z 2016 r. z płytą wierzchnią ze świerku oraz tyłem i bokami z palisandru CSA, wyprodukowana w Suffolk w Anglii – pierwsza gitara Jake’a Fullera, która trafiła do GSI.

W powyższym filmie Olivia Chiang gra na tej gitarze Wariacje na temat Mozarta Fernanda Sora.

Nasz pierwszy Jake Fuller

Wykonanie i materiały są najwyższej klasy – pudło rezonansowe to ostatnia płyta z zestawu, który Jake kupił piętnaście lat wcześniej. Dźwięk jest bogaty w fakturę, z bogatymi alikwotami, a jednocześnie o doskonałej klarowności i równowadze: wspaniała synteza stylu hiszpańskiego i północnoeuropejskiego.

Lekkie ciało, sztywny kark

Korpus jest bardzo lekki, dzięki czemu gitara reaguje jak gitara hiszpańska z początku XX wieku, a nieco cięższy gryf i sztywne połączenie zapewniają zauważalnie dłuższy sustain, zrównoważony we wszystkich rejestrach. Gryf jest niezwykle wygodny, a profil gryfu – odpowiedni do sali każdej wielkości i doskonały do nagrywania.

Jake Fuller „Purnell”: angielski lutnik z Suffolk

Jake Fuller to angielski lutnik gitar klasycznych, który buduje gitary od końca lat 90. XX wieku, najpierw w warsztacie w Laxfield, a następnie w Reydon w hrabstwie Suffolk. Stolarstwo jest w jego rodzinie: jego dziadek z Kornwalii, Purnell, był kołodziejem, który wytwarzał wozy, taczki, bramy i meble, a który stracił nogę podczas I wojny światowej (zbudował nawet własną drewnianą nogę); niektóre z jego narzędzi i stół, który służy Jake'owi jako stół warsztatowy, wciąż znajdują się w warsztacie. Jake nigdy go nie spotkał i buduje pod nazwiskiem „Purnell” – swoim drugim imieniem – jako hołd. Jego ojciec, producent zabawek z Suffolk, dał mu pierwszą praktykę.

Trening z Davidem Rouse i hiszpańska tradycja

Jake, sam będąc gitarzystą, rozpoczął naukę gry na gitarze klasycznej w wieku 16 lat, a następnie uzyskał licencjat z technologii instrumentów muzycznych na London Guildhall University, gdzie studiował pod okiem Davida Rouse'a i Davida Whitemana. Jego głównymi inspiracjami są Antonio de Torres iHermann Hauser , a także pomysły Santosa Hernándeza i Masaru Kohno: tradycyjne, lekkie hiszpańskie gitary z kilkoma własnymi udoskonaleniami, często wykonane z drewna z historią – odzyskanego drewna, starych fortepianów, prezentów od znajomych twórców.