2017 Jake Fuller "Purnell" SP/WN

Klasyczna gitara „Purnell” Jake’a Fullera z 2017 r. z płytą wierzchnią ze świerku oraz orzechowymi bokami i tyłem, wyprodukowana w Suffolk – nasza czwarta gitara Fullera i pierwsza z orzecha.

W powyższym filmie Elite Guitarist prezentuje utwór „Natalia” (Vals Venezolano No. 3) Antonio Lauro, zagrany na tej gitarze.

Orzech, drewno o mleczno-brązowym odcieniu

Jake ma niesamowity talent do budowania z różnorodnych gatunków drewna. Po palisandrze CSA, palisandrze honduraskim i wiśni angielskiej, tył i boki tej gitary wykonane są z orzecha – pięknego, mlecznobrązowego drewna, które jest równie przyjemne dla oka, co dla ucha.

Dźwięk i grywalność

Brzmienie jest bogate w teksturę, z bogatymi alikwotami, doskonałą klarownością i równowagą. Lekki korpus reaguje jak wczesna gitara hiszpańska, a nieco cięższy gryf i sztywne połączenie zapewniają wybrzmienie w całym rejestrze. Gryf jest wygodny i łatwy w użyciu, a gitara idealnie nadaje się do każdej sali koncertowej lub studia nagraniowego.

Jake Fuller „Purnell”: angielski lutnik z Suffolk

Jake Fuller to angielski lutnik gitar klasycznych, który buduje gitary od końca lat 90. XX wieku, najpierw w warsztacie w Laxfield, a następnie w Reydon w hrabstwie Suffolk. Stolarstwo jest w jego rodzinie: jego dziadek z Kornwalii, Purnell, był kołodziejem, który wytwarzał wozy, taczki, bramy i meble, a który stracił nogę podczas I wojny światowej (zbudował nawet własną drewnianą nogę); niektóre z jego narzędzi i stół, który służy Jake'owi jako stół warsztatowy, wciąż znajdują się w warsztacie. Jake nigdy go nie spotkał i buduje pod nazwiskiem „Purnell” – swoim drugim imieniem – jako hołd. Jego ojciec, producent zabawek z Suffolk, dał mu pierwszą praktykę.

Trening z Davidem Rouse i hiszpańska tradycja

Jake, sam będąc gitarzystą, rozpoczął naukę gry na gitarze klasycznej w wieku 16 lat, a następnie uzyskał licencjat z technologii instrumentów muzycznych na London Guildhall University, gdzie studiował pod okiem Davida Rouse'a i Davida Whitemana. Jego głównymi inspiracjami są Antonio de Torres iHermann Hauser , a także pomysły Santosa Hernándeza i Masaru Kohno: tradycyjne, lekkie hiszpańskie gitary z kilkoma własnymi udoskonaleniami, często wykonane z drewna z historią – odzyskanego drewna, starych fortepianów, prezentów od znajomych twórców.