2016 Jake Fuller "Purnell" SP/HR

Jake Fuller zbudował tę gitarę klasyczną „Purnell” w 2016 roku z płytą wierzchnią z ciętego ćwiartkami świerku i tyłem wykonanym z czterech części z honduraskiego palisandru.

W powyższych filmach Federico Nuñez gra na tej gitarze „Estilo Pampeano” Abla Fleury'ego, a Peter Fletcher gra Preludium z Suity lutniowej nr 3 Bacha.

Czteroczęściowy tył z palisandru honduraskiego

Pierwszą rzeczą, która rzuca się w oczy, jest jego niezwykły wygląd – przede wszystkim czteroczęściowa tylna część z honduraskiego palisandru (ulubione drewno Miguela Rodrigueza Jr. z pracowni Rodrígueza ) o ciemnoczekoladowym kolorze i skręconych słojach, oprawiona w jasną purflingę klonową i zestawiona z pięknym blatem z ćwiartki świerku.

Dźwięk i grywalność

Wykonanie jest czyste, proste i wyrafinowane. Brzmienie jest teksturowane i zrównoważone, z mnóstwem alikwotów i prawdziwą klarownością – jednocześnie hiszpańskie i północnoeuropejskie. Bardzo lekki korpus nadaje jej brzmienie gitary hiszpańskiej z początku XX wieku, a nieco cięższy gryf zapewnia sustain. Gryf jest lekki i wygodny.

Jake Fuller „Purnell”: angielski lutnik z Suffolk

Jake Fuller to angielski lutnik gitar klasycznych, który buduje gitary od końca lat 90. XX wieku, najpierw w warsztacie w Laxfield, a następnie w Reydon w hrabstwie Suffolk. Stolarstwo jest w jego rodzinie: jego dziadek z Kornwalii, Purnell, był kołodziejem, który wytwarzał wozy, taczki, bramy i meble, a który stracił nogę podczas I wojny światowej (zbudował nawet własną drewnianą nogę); niektóre z jego narzędzi i stół, który służy Jake'owi jako stół warsztatowy, wciąż znajdują się w warsztacie. Jake nigdy go nie spotkał i buduje pod nazwiskiem „Purnell” – swoim drugim imieniem – jako hołd. Jego ojciec, producent zabawek z Suffolk, dał mu pierwszą praktykę.

Trening z Davidem Rouse i hiszpańska tradycja

Jake, sam będąc gitarzystą, rozpoczął naukę gry na gitarze klasycznej w wieku 16 lat, a następnie uzyskał licencjat z technologii instrumentów muzycznych na London Guildhall University, gdzie studiował pod okiem Davida Rouse'a i Davida Whitemana. Jego głównymi inspiracjami są Antonio de Torres iHermann Hauser , a także pomysły Santosa Hernándeza i Masaru Kohno: tradycyjne, lekkie hiszpańskie gitary z kilkoma własnymi udoskonaleniami, często wykonane z drewna z historią – odzyskanego drewna, starych fortepianów, prezentów od znajomych twórców.