2017 Eric Sahlin SP/CSAR

Eric Sahlin wykonał tę klasyczną gitarę z europejskiego świerku i palisandru CSA w 2017 roku – w tym samym roku, w którym magazyn Orfeo Magazine odwiedził jego warsztat w związku ze swoim wydaniem poświęconym zachodniemu wybrzeżu.

Świerk i palisander CSA: Drewno i dźwięk

Drewno jest pierwszorzędne: postarzały i wspaniały palisander CSA na bokach i tyle oraz świerk europejski na płycie wierzchniej. Dźwięk jest głęboki i zrównoważony we wszystkich rejestrach, a brzmienie jest jasne i dynamiczne – pełne i jednocześnie niezwykle klarowne.

Szczegóły budynku

Fenomenalne wykonanie w całym zakresie – perfekcję wykonania naprawdę trzeba zobaczyć z bliska, niemal pod mikroskopem. Zwróć uwagę na eleganckie, minimalistyczne zdobienia z masy perłowej na główce, rozecie i bloku spinającym – wyjątkowe i piękne. Klucze to Rodgers.

„Twist” dla wygody

Lekkie „skręcenie” w profilu gryfu – charakterystyczne dla Sahlina – zmniejsza obciążenie nadgarstka lewej ręki w dolnych pozycjach. Gracz może zachować prostszy, mniej „zgięty” nadgarstek nawet podczas gry na barkach; pod względem ergonomii niewiele konstrukcji, jakie widzieliśmy, jest tak dobrze przemyślanych.

Czytaj więcej: Orfeo Magazine nr 10 – Lutnicy z Zachodniego Wybrzeża

Eric Sahlin: amerykański producent gitar klasycznych

Eric Sahlin to jeden z najwybitniejszych amerykańskich lutników, który osiągnął status światowej klasy. Jego lista oczekujących na lutnictwo sięga ponad dekady, a popyt w Stanach Zjednoczonych, Europie i Japonii jest ogromny. Urodzony i wychowany w Spokane w stanie Waszyngton, jest samoukiem i buduje w Valleyford, tuż za miastem.

Z UC Santa Barbara do pełnoetatowego warsztatu

Jego pierwszy kontakt z gitarą klasyczną nastąpił w okresie dorastania, kiedy to jego brat zaczął grać na tym instrumencie – a wraz z nim pojawiły się wspaniałe nagrania gitarowe na płytach jego brata wydanych przez Musical Heritage Society. Na Uniwersytecie Kalifornijskim w Santa Barbara, z silnym programem nauczania gitary klasycznej, Eric postanowił w 1975 roku, w swoim pierwszym roku, zbudować własną gitarę: jego zamiłowanie do obróbki drewna od wczesnego dzieciństwa i zainteresowanie fizyką akustyczną sprawiły, że wydawało się to wspaniałą przygodą. Przestudiował podręczniki, kupił pierwszą drewnianą gitarę wiosną i ukończył gitarę latem. Zanim skończył drugą, jego kariera była przesądzona.

Założył warsztat, w którym budował meble na zamówienie, jednocześnie rozwijając swoją wiedzę z zakresu tworzenia gitar. W latach 1978–1979 zajmował się już wyłącznie budową gitar. Pomógł mu w tym przypadkowy kontakt z George’em Dauphinais z Dauphin Company, firmy zajmującej się sprzedażą wysyłkową, która oferowała 7-, 8- i 10-strunowe gitary Erica jako tańszą alternatywę dla dostępnych wówczas instrumentów wielostrunowych.

Lutnie, potem tylko gitary klasyczne

Na początku lat 80. znajomy lutnista poprosił Erica o lutnię. Projekt tak mu się spodobał, że dogłębnie przestudiował te instrumenty i zbudował różne modele lutni, oprócz swoich gitar. Pod koniec dekady, wraz z umacnianiem się rynku gitar i ugruntowaną reputacją, Eric skupił się wyłącznie na swojej pierwszej miłości – gitarze klasycznej.

Gracze i projekt

Na gitarach Sahlin grali Scott Tennant , Andrew York , Ottmar Liebert (flamenco), Carsten Pedersen i inni najlepsi muzycy na całym świecie. Słyną z precyzyjnego, stonowanego wykończenia z masy perłowej oraz innowacyjnej, „skręconej” podstrunnicy Erica, o której opowiadał, gdy magazyn „Orfeo Magazine” odwiedził jego warsztat w Spokane w ramach edycji West Coast (nr 10, 2017).