2025 Gabriele Lodi "Torres" SP/CSAR

Gitara klasyczna Gabriele Lodi „Torres” z 2025 r. z płytą wierzchnią wykonaną ze świerku oraz bokami i tyłem z palisandru CSA, zbudowana w Carpi we Włoszech jako nr 140 z jego „serii Expo” dla Roma Expo Guitars (REG) 2025. Choć była używana, jest w stanie jak nowa.

Seria Expo Torres dla Roma Expo Guitars 2025

Ten instrument jest częścią serii „Expo Series” Gabriele i był prezentowany na targach Roma Expo Guitars (REG) 2025 – wytwórnia nosi pieczęć REG 2025 Limited Edition. Jest to również jego najnowszy hołd dla wielkiego Antonio de Torresa . Prace Gabriele'a nad renowacją oryginalnych gitar Torresa dały mu wgląd, który pozwolił mu zgłębiać własne, innowacyjne pomysły i – jak sam uważa – podążać własną drogą, by przenieść tradycję Torresa do współczesności. Być może najlepiej będzie pozwolić Gabriele'owi opowiedzieć własnymi słowami o swojej misji, a w szczególności o tej gitarze (nr 140):

Słowa Gabriele Lodi

Jak wielu ludzi wie, jestem niezwykle przywiązany do tradycji. Jednak to właśnie dogłębne studium hiszpańskiej konstrukcji i wzornictwa, aby zrozumieć cele Maestro Torresa, inspiruje mnie do świadomego przemyślenia mojej pracy i zbudowania gitary, która spełnia również wymagania współczesnych gitarzystów. Polifoniczna wyrazistość i głęboki rezonans pudła rezonansowego to główne cechy, które chcę osiągnąć dzięki cienkiej i elastycznej płycie rezonansowej, tak jak uczy nas konstrukcja Torresa. Stąd dążę do uzyskania równowagi z nowoczesną grywalnością, szybką reakcją, sustainem i zakresem dynamiki. Hiszpańska tradycja uczy nas, że podstawowym sposobem usztywnienia płyty rezonansowej jest „ABANICO” (wachlarz). W tym duchu wbudowałem w dolną część płyty rezonansowej gęstą strukturę usztywnień, rozmieszczonych przede wszystkim po to, by wspierać ruch mostka, ale także kontrolować i zarządzać każdą częścią płyty rezonansowej, aby zmaksymalizować jej reakcję na nowoczesne struny nylonowe pod palcami – które zachowują się zupełnie inaczej niż struny jelitowe.

Ten instrument został zbudowany na podstawie wymiarów dwóch oryginalnych gitar Torresa z 1888 roku, SE 113 i SE 114. Elementy dekoracyjne rozety i purflingu inspirowane są wczesnym okresem twórczości Torresa, charakteryzując się wyrazistym wzorem jodełki w odcieniach czerwieni, zieleni i orzecha laskowego, kontrastującym z czarno-białymi zdobieniami mozaiki rozety i purflingu. Wybrałem zestaw kluczy z pięknie grawerowanym wzorem, który pasuje do subtelnej centralnej mozaiki mauretańskiej rozety.

Dzięki tej aktualizacji projektu modelu „My Torres Interpretation” kontynuuję swoją misję promowania gitary, która odchodzi od ograniczonego, „pudełkowego” brzmienia, charakterystycznego dla wielu gitar, a zamiast tego dąży do pobudzania wyobraźni, osiągając orkiestrową i wokalną polifonię, którą jako instrument solowy może osiągnąć tylko gitara hiszpańska! Osobiste podziękowania dla Davida Colletta za wsparcie i szerzenie wartości tradycji!
– Gabriele Lodi

Stan jak nowy

To znakomicie wykonany instrument, w którym nie pominięto żadnego szczegółu. Choć „używany”, wygląda na niemal nietknięty – jest w nieskazitelnym, zupełnie nowym stanie. Ponad sto lat po swojej śmierci Torres z pewnością byłby zdumiony – i dumny – widząc, jak jego dziedzictwo kontynuują twórcy tacy jak Gabriele, a w szczególności ten instrument. Gratulujemy Gabriele’owi kolejnego arcydzieła!

Magazyn Orfeo nr 13 – Lodi, Bottelli, Coriani, Peruffo

Rodzina twórców gitar

Włoski lutnik Gabriele Lodi (ur. 1976) pochodzi z rodziny lutników zajmujących się lutnictwem klasycznym. Jego ojciec był lutnikiem i gitarzystą, a Gabriele spędził większość dzieciństwa w warsztacie ojca w Carpi, niedaleko Modeny. Od 13. roku życia pomagał przy warsztacie lutniczym, a w wieku 20 lat uczynił z lutnictwa swój zawód. Nadal pracuje w tym samym rodzinnym warsztacie.

Od gitar historycznych do szkoły hiszpańskiej

Historyczne instrumenty, które trafiały do warsztatu w celu naprawy, rozbudziły w nim trwałą fascynację starymi gitarami, dzięki czemu wiele jego własnych gitar jest silnie zakorzenionych w tradycyjnym wzornictwie i estetyce. Po zgłębieniu gitar romantycznych XIX wieku, od Torresa zwrócił się ku szkole hiszpańskiej, regularnie podróżując do Buenos Aires od 2004 roku, aby studiować grę na znakomitych gitarach hiszpańskich. Oprócz modeli Torresa, buduje gitary inspirowane szkołą madrycką –Manuelem Ramírezem , Santosem Hernándezem iDomingo Esteso – oraz barcelońską szkołąEnrique Garcíi .

Kontynuowanie tradycji Torresów

W ciągu ostatnich lat, wielki Antonio de Torres stał się główną siłą napędową pracy Gabriele jako konserwatora, historyka i, oczywiście, budowniczego. Odrestaurował kilka ważnych oryginalnych instrumentów Torresa, a przy okazji czerpał z jego doświadczeń, które skłoniły go do zgłębiania własnych pomysłów, aby przenieść tradycję Torresa do współczesności. Jest również współautorem książki Antonio de Torres – Lo Stradivari della chitarra moderna . Na etykiecie jego gitar Torresa widnieje napis „My Torres Interpretation” (Moja interpretacja Torresa): nigdy nie są to dosłowne kopie, lecz połączenie ulubionych elementów różnych instrumentów Torresa z detalami, które odpowiadają potrzebom współczesnych muzyków.

Gabriele Lodi i GSI

Gabriele od 2013 roku korzysta z własnej marki (zamiast rodzinnej), a w 2021 roku jego gitara nr 100 wypuściła serię „Expo” gitar wykonanych dla Roma Expo Guitars (REG). Jego warsztat stał się miejscem spotkań muzyków i kolekcjonerów, a GSI jest jego jedynym dealerem w Stanach Zjednoczonych.