2020 Fritz Ober "La Leona" SP/CY

Ta gitara Fritz Ober „La Leona” z 2020 r. jest wykonaną ze świerku i cyprysu kopią legendarnej gitary Antonia de Torresa z 1856 r. (FE 04), zbudowaną w Monachium w Niemczech i datowaną na rok śmierci Fritza.

Legenda o „La Leonie”

Ukończona przez Torresa w 1856 roku, „La Leona” jest prawdopodobnie jego najsłynniejszym instrumentem i jedną z najbardziej podziwianych gitar w historii. Torres nigdy jej nie sprzedał – pożyczył ją Juliánowi Arcasowi na koncerty i do jego śmierci w 1892 roku nadal była jego własnością. Na koncercie Arcasa w 1862 roku dziewięcioletni Francisco Tarrega usłyszał ją i był zachwycony; podziwiali ją również Pujol, Prat i Llobet, a współcześnie niemiecki wirtuoz Wulfin Lieske nagrał ją przepięknie. José Romanillos poświęca jej cały rozdział w swojej książce „Antonio de Torres, Guitar Maker – His Life & Work”.

Gitara, która wibruje wszędzie

Była to pierwsza gitara Torresa z tornavozem, a jej brzmienie było tak potężne – niczym ryk lwa – że zyskała przydomek „La Leona” (Lwica). Jej cienki, rzeźbiony mostek nie ma siodełka, a w środku pudło rezonansowe nie ma dolnej belki harmonicznej; zamiast tego małe drewniane słupki oparte z tyłu podtrzymują tornavoza, uwalniając płytę wierzchnią i przekazując wibracje do tyłu, dzięki czemu cały instrument nabiera życia.

Replika Fritza Obera

Fritz po raz pierwszy zetknął się z oryginałem w 2006 roku, gdy trafił do niego na drobne naprawy, a później trzymał go w swoim warsztacie przez cały miesiąc, aby go przestudiować, udokumentować i zmierzyć (kliknij tutaj , aby zobaczyć zdjęcia oryginału w jego warsztacie). Zawsze unikał tworzenia replik – „La Leona” była jedynym wyjątkiem. Ta kopia jest jak najwierniejsza oryginałowi; jedyne zmiany to nieco grubszy gryf, siodełko i kształt główki dostosowany do maszyn (oryginał miał kołki przed konwersją). Ci, którzy widzieli obie gitary, w tym Wulfin Lieske i David Collett z GSI, są zdumieni, jak w pełni Fritz uchwycił wygląd, ducha, witalność i urok oryginału. Podobnie jak sama „La Leona”, gitara ta charakteryzuje się ogromną paletą barw, szerokim zakresem dynamiki, potężnymi basami niemal pozbawionymi basu i lśniącymi, śpiewnymi sopranami, z doskonałą klarownością we wszystkich rejestrach i między głosami.

Magazyn Orfeo nr 4: Hauser III, Blöchinger i Ober

Fritz Ober (1955–2020): Z Rosenheim do Monachium

Fritz Ober urodził się w 1955 roku w Rosenheim w Niemczech i spędził młodość w małej wiosce Übersee am Chiemsee, gdzie nauczył się grać na gitarze i odkrył w sobie wczesną pasję do obróbki drewna. Swoje pierwsze gitary budował głównie dla siebie, ucząc się głównie z książek, a następnie odbył dwuletnią praktykę u Helmuta Buchsteinera – wówczas jedynego znanego lutnika w Górnej Bawarii oprócz Hermanna Hausera II – po czym otworzył własny warsztat w Monachium.

Metody Starego Świata i Wielcy Mistrzowie

W Monachium odkrył zaskakujący popyt na instrumenty sprzed czasów Torresa, takie jak gitary w stylu Panormo i lutnie renesansowe. Dzięki Robertowi Lundbergowi, czołowemu ekspertowi w dziedzinie historycznych instrumentów strunowych, poznał metody dawnych mistrzów: pracę bez maszyn i papieru ściernego, z naturalnymi klejami skórnymi i żywicami oraz ręcznie rozłupywanym świerkiem – szukał nawet własnych drzew w pobliskich Alpach. Wkrótce zaczął restaurować jedne z najważniejszych gitar w wielkich europejskich kolekcjach, między innymi takich artystów jak Torres ,Hauser I , Santos Hernández ,Manuel Ramírez ,Esteso , Simplicio,Bouchet , Friederich i Fleta .

Tradycja Torresa/Hausera I

To, czego nauczył się od tych mistrzów, ukształtowało jego własny styl i przez resztę kariery Fritz budował niemal wyłącznie w oparciu o tradycję Torresa/Hausera I, dążąc, jak sam to ujął, do „stworzenia głębokiego i głębokiego brzmienia tradycji hiszpańskiej (Torresa) w połączeniu z harmoniczną czystością, równomiernością i transparentnością Hausera I”. Pracując samotnie, budował zaledwie 10–12 instrumentów rocznie, a wśród jego wykonawców byli m.in. Romero, Wulfin Lieske, Jürgen Ruck, Earl Klugh, John Ingwerson, Doug Rubio i Andy Summers. GSI było wyłącznym dystrybutorem Fritza Obera w USA za jego życia.