2021 Gabriele Lodi "Torres" SP/MP

Gitara klasyczna Gabriele Lodi „Torres” z 2021 roku pochodząca z Carpi we Włoszech, z płytą wierzchnią wykonaną ze świerku oraz tyłem i bokami z klonu ptasiego oczka. To setny instrument tego artysty i pierwszy z serii „Expo Series”, wykonany na targi Roma Expo Guitars (REG) 2021.

Gitara nr 100 i początek serii Expo

Ten instrument to kamień milowy dla Gabriele jako konstruktora – jego setny instrument do tej pory – i gitara, która zapoczątkowała jego serię „Expo”. To również jego najnowszy hołd dla wielkiego Antonio de Torresa , który został zaprezentowany na targach Roma Expo Guitars (REG) 2021. Na tę okazję Gabriele w dużej mierze wykorzystał gitarę „Cumbre” z 1858 roku (skatalogowaną przez José Romanillosa jako „FE 08”), którą sam Torres wystawił 163 lata wcześniej na Expo w Sewilli.

Zainspirowany modelem Torresa „Cumbre” (FE 08) z 1858 roku

Można to zauważyć przede wszystkim w ilości (i wirtuozerskim wykonaniu) intarsji na całym instrumencie; w płycie tylnej i bokach z klonu oczkowego, pochodzącego z drewna, które ojciec Gabriele nabył w latach 70. od kolegi, który był lutnikiem; w inkrustacjach z masy perłowej na rozecie (której wzór nie pochodzi od Torresa, a ze szkoły z Kadyksu) i na mostku; a także w obfitości wzorów „meander” w wielu szczegółach.

„Moja interpretacja Torresa”

Należy jednak pamiętać, że Gabriele woli unikać tworzenia dosłownych kopii lub replik pojedynczych egzemplarzy Torresa. Zamiast tego syntetyzuje swoje ulubione elementy różnych instrumentów Torresa, które widział, z własnymi detalami konstrukcyjnymi, które jego zdaniem zaspokajają potrzeby współczesnych muzyków – zwłaszcza w zakresie stosowania strun nylonowych w połączeniu z techniką gry XXI wieku. Stąd napis „My Torres Interpretation” na etykiecie. Chociaż intarsja jest inspirowana przede wszystkim FE 08, kształt korpusu jest bardziej zbliżony do SE 113 z 1888 roku, z nieco głębszym pudłem rezonansowym i większą plantillą.

Dźwięk i stan

Zapewniamy, że Gabriele z taką samą dbałością o szczegóły estetyczne dba również o dopracowanie brzmienia. Jego staranne zastosowanie zmodyfikowanego wzoru ożebrowania Torresa, w połączeniu z kilkoma innymi szczegółami konstrukcyjnymi, daje gitarę o ciepłym, luźnym, bogatym harmonicznie, staroświeckim brzmieniu. Brzmienie jest „zrelaksowane”, a jednocześnie charakteryzuje się doskonałym skupieniem na każdym dźwięku, doskonałą separacją, równowagą i projekcją – innymi słowy, to idealny, nowoczesny instrument koncertowy, który porusza serca miłośników tradycyjnej gitary hiszpańskiej. Chociaż gitara była wcześniej w posiadaniu, jest w stanie zupełnie nowym, wygląda na praktycznie nieużywaną.

Wszystko tutaj jest mistrzowsko zaprojektowane, bez pominięcia żadnego szczegółu. Ponad sto lat po jego śmierci Torres byłby zdumiony i dumny, widząc swoje dziedzictwo w rękach takich jak Gabriele. Gratulujemy Gabriele tego, co można uznać za prawdziwe arcydzieło!

Zdjęcia tej gitary zrobione tuż po jej ukończeniu

Magazyn Orfeo nr 13 – Lodi, Bottelli, Coriani, Peruffo

Rodzina twórców gitar

Włoski lutnik Gabriele Lodi (ur. 1976) pochodzi z rodziny lutników zajmujących się lutnictwem klasycznym. Jego ojciec był lutnikiem i gitarzystą, a Gabriele spędził większość dzieciństwa w warsztacie ojca w Carpi, niedaleko Modeny. Od 13. roku życia pomagał przy warsztacie lutniczym, a w wieku 20 lat uczynił z lutnictwa swój zawód. Nadal pracuje w tym samym rodzinnym warsztacie.

Od gitar historycznych do szkoły hiszpańskiej

Historyczne instrumenty, które trafiały do warsztatu w celu naprawy, rozbudziły w nim trwałą fascynację starymi gitarami, dzięki czemu wiele jego własnych gitar jest silnie zakorzenionych w tradycyjnym wzornictwie i estetyce. Po zgłębieniu gitar romantycznych XIX wieku, od Torresa zwrócił się ku szkole hiszpańskiej, regularnie podróżując do Buenos Aires od 2004 roku, aby studiować grę na znakomitych gitarach hiszpańskich. Oprócz modeli Torresa, buduje gitary inspirowane szkołą madrycką –Manuelem Ramírezem , Santosem Hernándezem iDomingo Esteso – oraz barcelońską szkołąEnrique Garcíi .

Kontynuowanie tradycji Torresów

W ciągu ostatnich lat, wielki Antonio de Torres stał się główną siłą napędową pracy Gabriele jako konserwatora, historyka i, oczywiście, budowniczego. Odrestaurował kilka ważnych oryginalnych instrumentów Torresa, a przy okazji czerpał z jego doświadczeń, które skłoniły go do zgłębiania własnych pomysłów, aby przenieść tradycję Torresa do współczesności. Jest również współautorem książki Antonio de Torres – Lo Stradivari della chitarra moderna . Na etykiecie jego gitar Torresa widnieje napis „My Torres Interpretation” (Moja interpretacja Torresa): nigdy nie są to dosłowne kopie, lecz połączenie ulubionych elementów różnych instrumentów Torresa z detalami, które odpowiadają potrzebom współczesnych muzyków.

Gabriele Lodi i GSI

Gabriele od 2013 roku korzysta z własnej marki (zamiast rodzinnej), a w 2021 roku jego gitara nr 100 wypuściła serię „Expo” gitar wykonanych dla Roma Expo Guitars (REG). Jego warsztat stał się miejscem spotkań muzyków i kolekcjonerów, a GSI jest jego jedynym dealerem w Stanach Zjednoczonych.