Ta gitara klasyczna Ignacio Fleta z 1936 r. ma płytę wierzchnią wykonaną ze świerku oraz tył i boki z płomienistego klonu. Została zbudowana w Barcelonie po tym, jak Fleta odrestaurował gitarę Torres Francisco Tárregi z 1864 r. – jedną z najrzadszych gitar Fleta, z jakimi kiedykolwiek mieliśmy do czynienia.
Fleta z 1936 roku inspirowana modelem Torres FE 17
Gitary zbudowane przez Ignacio Fletę przed 1955 rokiem rzadko pojawiają się na rynku, głównie dlatego, że w początkowej fazie jego kariery zawodowej, od końca lat 20. XX wieku do 1955 roku, powstało ich bardzo niewiele. W tamtym czasie zajmował się głównie budową instrumentów z rodziny skrzypiec, a gitary budował tylko okazjonalnie.
Ten wyjątkowy i intrygujący instrument został zbudowany w 1936 roku, po tym, jak Fleta obejrzał i przeprowadził prace renowacyjne na modelu Torres ( FE 17 ) z 1864 roku – który był pierwszym z trzech egzemplarzy Torresa należących do Francisco Tárregi (1852–1909). Ta „replika” Flety jest w rzeczywistości jedynie konstrukcyjną kopią FE 17: poza zastosowaniem tych samych materiałów (płomienny klon na boki i tył, świerk na płytę wierzchnią), wykazuje ona bardzo niewielkie podobieństwo estetyczne do oryginału.
Jodełka, mozaika i rzeźbiona głowa
Uderzające w wyglądzie jest to, że prezentuje elementy, które zazwyczaj nie są kojarzone z bardziej znanymi gitarami Fleta, produkowanymi po 1955 roku, które w porównaniu z nimi są zazwyczaj proste i stonowane. Rozeta zdobi standardowa mozaika Fleta (do dziś używana przez jego wnuka Gabriela Fletę i niezliczonych innych), ale z obu stron jest otoczona pełną intarsją w jodełkę, która również zarysowuje płytę wierzchnią w zewnętrznym purflingu. Dodatkowo, tył i boki mają rozległy purfling w półjodełkę wzdłuż każdej krawędzi klonu. Wisienką na torcie jest delikatny i piękny kwiatowy relief wyrzeźbiony w fornirze główki.
W pewnym sensie gitara ta stanowi „brakujące ogniwo” szkoły barcelońskiej, łącząc niezwykle ozdobne i skomplikowane gitary zmarłychEnrique Garcíi i Simplicio /Sanfeliu z późniejszymi, bardziej konserwatywnie zbudowanymi instrumentami Colla i Flety.
Dźwięk
Brzmienie gitary jest absolutnie oszałamiające. Ma starodawne brzmienie o mrocznym i tajemniczym charakterze. Pomimo mniejszego rozmiaru pudła rezonansowego, gitara ma ogromną głośność, nawet jak na współczesne standardy, i z łatwością wypełniłaby salę dowolnej wielkości. Na poniższych filmach można ją usłyszeć obok samej gitary FE 17, na której grają Scott Tennant i Bill Kanengiser.
Ta gitara stała się później inspiracją dla włoskiego lutnika Ennio Giovanettiego , który stworzył w 2020 roku „Fletę z 1936 roku” – zobacz nasz wpis na blogu „Ponadczasowe wzory: Zobacz, jak Torres zainspirował Fletę, która z kolei zainspirowała Ennio Giovanettiego” . Ogólnie rzecz biorąc, jest to prawdziwie unikatowy instrument, jeden z najbardziej unikatowych, jakie kiedykolwiek widzieliśmy.
