1971 Hermann Hauser II „Llobet” nr 886 SP/CSAR
| Rok | 1971 |
| Płyta wierzchnia | Spruce |
| Tył i boki | CSA Rosewood |
| Menzura | 645 mm |
| Szerokość siodełka | 51 mm |
| Wykończenie | Lacquer |
| Kraj | Germany |
| Luthier | Hermann Hauser II |
This guitar is no longer available in our inventory. If it interests you, click the ”notify me when available” button to be notified in the event that we re-acquire this guitar for re-sale.
Opis
Hermann Hauser II „Llobet” nr 886 z 1971 r. to klasyczna gitara z drewna świerkowego i palisandru CSA firmy Reisbach, wzorowana na gitarze Torres Miguela Llobeta z 1859 r. – z kolekcji Russella Clevelanda i opisana w książce Clevelanda „The Classical Guitar – A Complete History”.
Model „Llobet” z 1971 roku
To elegancki i pięknie zachowany instrument, wzorowany na stylu preferowanym przez wielkiego katalońskiego gitarzystę Miguela Llobeta (1878–1938) – przede wszystkim na jego gitarze Torres z 1859 roku, będącej modelem dla kilku instrumentów Hauser I i II. Nie jest to dokładna kopia: posiada cechy częściej kojarzone z konstrukcjami Hausera, w tym słynny „złącze V” z tyłu główki i zakrzywioną dolną belkę harmoniczną wewnątrz. Rozeta w swojej konstrukcji w dużej mierze opiera się na rozwiązaniachManuela Ramíreza i Santosa Hernándeza .
Dźwięk
Brzmieniowo to jednak czysty Hauser – najwyższa klarowność i fortepianowa równowaga we wszystkich rejestrach. Choć ma nieco bardziej zwarte proporcje, oferuje mnóstwo dźwięku – wystarczająco dużo, by wypełnić każdą salę koncertową. Ogólnie rzecz biorąc, imponujący i czarujący instrument, nawet jak na standardy Hausera.
W artykule „Gitara klasyczna – kompletna historia”
Ta gitara pochodzi z kolekcji Russella Clevelanda i została zaprezentowana na stronach 60–61 książki „The Classical Guitar – A Complete History”.
Tło
Hermann Hauser II: Trzecie pokolenie dynastii Hauserów
Hermann Hauser II (1911–1988) – Hermann Hauser Jr. – uważany jest za jednego z najwybitniejszych lutników XX wieku. Wnuk lutnika Josefa Hausera i synHermanna Hausera I , uczył się rzemiosła u boku ojca, a po jego śmierci w 1952 roku, w warsztacie Hausera w Reisbach w Bawarii, przeniósł rodzinny styl teutoński, wywodzący się z rodu Torresów, do drugiej połowy wieku. Jego syn Hermann Hauser III (czwarte pokolenie) i wnuczka Kathrin (piąte) nadal tam pracują – patrz Hermann Hauser III i Kathrin Hauser – używając wielu tych samych narzędzi, a nawet drewna, z którego korzystali poprzednicy.
Dynastia Hauserów, obejmująca obecnie pięć pokoleń, wydała na świat instrumenty, na których grała niezliczona liczba artystów koncertowych, m.in. Andrés Segovia , Julian Bream , rodzina Romero i wielu innych.
Dźwięk Hauser II
Brzmienie ma cechy znakomitego Hausera, które przyciągnęły znakomitych muzyków od Bream przez Segovię po Romero i nie tylko – krystalicznie czyste tony fundamentalne z niemal idealną separacją, stabilne i precyzyjne basy, a jednocześnie liryczny urok i słodycz, szczególnie w wysokich tonach. W najlepszym wydaniu Hauser II jest jak głośny i zrównoważony fortepian, z ciepłem znakomitego Hausera I. Gra jest łatwa dzięki smukłemu i bardzo wygodnemu kształtowi gryfu.
Książki o Hermannie Hauserze II
Numer 4 magazynu Orfeo poświęcony jest dynastii Hauserów, a gitara Hauser II z 1960 roku znajduje się wśród gitar prezentowanych w zestawieniu „34 gitary klasyczne w naturalnej wielkości” magazynu Orfeo:
