2022 Gabriele Lodi "Torres" SP/MH

Gitara klasyczna Gabriele Lodi „Torres” z 2022 roku pochodząca z Carpi we Włoszech, z płytą wierzchnią z włoskiego świerku oraz tyłem i bokami z wzorzystego mahoniu z centralnym klinem z afrykańskiego palisandru – nr 110 z jego „serii Expo”, zbudowana dla Roma Expo Guitars (REG) w 2022 roku, po modelu Torres SE 122 z 1888 roku.

Gitara z serii Expo na targach Roma Expo Guitars 2022

Ten instrument jest częścią serii „Expo” Gabriele'a i był prezentowany na targach Roma Expo Guitars (REG) 2022. Jest to również jego najnowszy hołd dla wielkiego Antonio de Torresa . Prace Gabriele'a nad renowacją oryginalnych instrumentów Torresa skłoniły go do zgłębiania mniej konwencjonalnych praktyk. Zauważył na przykład, że Torres używał różnych gatunków drewna rezonansowego innych niż palisander CSA do produkcji płyt tylnych i bocznych (takich jak pikowany mahoń, klon ptasie oczko, cyprys itp.), często o nieregularnym usłojeniu i zróżnicowanej gęstości.

Harmonizacja całej gitary

Gabriele wierzy, że podążanie śladami Torresa w tej eksploracji otwiera nowe ścieżki – nie tylko w poszukiwaniu estetycznej różnorodności i piękna, ale także w zmianie ograniczeń strukturalnych leżących u podstaw jego decyzji konstrukcyjnych (grubości, kopuły itp.), które rozprowadzają energię dźwięku po całym korpusie instrumentu. W efekcie „harmonizuje” on różnorodne napięcia występujące we wszystkich częściach gitary i łączy je w jednym kierunku tonalnym, zawsze zaczynając od elastyczności pudła rezonansowego jako źródła dźwięku. Jak mówi Gabriele, celem jest „wywołanie wielu głosów lub małej orkiestry i dotarcie bezpośrednio do naszej emocjonalnej strony z brzmieniem, które możemy uwewnętrznić”.

Zainspirowany modelem Torres SE 122 z 1888 roku

Oryginalny Torres, którym Gabriele inspirował się jako głównym źródłem inspiracji, to SE 122 z 1888 roku, z trzyczęściowym tyłem z mahoniu i centralną częścią z palisandru CSA (zobacz zdjęcie tej gitary w galerii). Więcej informacji na temat SE 122 można znaleźć w książce „ Antonio de Torres – Lo Stradivari della chitarra moderna ”, której Gabriele jest współautorem. Gabriele wykorzystał więc kilka bardzo rzadkich gatunków drewna: wyselekcjonowany zestaw włoskiego świerku na płytę wierzchnią, „falisty” mahoń na boki i tylną część korpusu oraz centralny klin z afrykańskiego palisandru. Strukturalnie gitara jest silnie inspirowana Torresem pod względem kształtu i proporcji, ze zmodyfikowanym przez Gabriele systemem siedmiowentylatorowym.

Wyszukana dekoracja w całym tekście

I żeby to było oczywiste dla każdego, kto już widział zdjęcia: instrument jest niezwykle bogaty w zdobienia – nie tylko rozeta i oprawy, ale także wszystkie purflingi i inkrustacje na główce, bloku łącznikowym, tyle, bokach i płycie wierzchniej. Wygląda równie cudownie, co słucha się go z przyjemnością! Instrument wykonany z niezwykłą dbałością o szczegóły – chcielibyśmy wierzyć, że sam Torres byłby zdumiony i dumny, widząc, jak jego dziedzictwo jest tak pięknie kontynuowane przez twórców takich jak Gabriele, a w szczególności przez tę gitarę. Gratulujemy Gabriele tego, co można uznać za prawdziwe arcydzieło!

Magazyn Orfeo nr 13 – Lodi, Bottelli, Coriani, Peruffo

Rodzina twórców gitar

Włoski lutnik Gabriele Lodi (ur. 1976) pochodzi z rodziny lutników zajmujących się lutnictwem klasycznym. Jego ojciec był lutnikiem i gitarzystą, a Gabriele spędził większość dzieciństwa w warsztacie ojca w Carpi, niedaleko Modeny. Od 13. roku życia pomagał przy warsztacie lutniczym, a w wieku 20 lat uczynił z lutnictwa swój zawód. Nadal pracuje w tym samym rodzinnym warsztacie.

Od gitar historycznych do szkoły hiszpańskiej

Historyczne instrumenty, które trafiały do warsztatu w celu naprawy, rozbudziły w nim trwałą fascynację starymi gitarami, dzięki czemu wiele jego własnych gitar jest silnie zakorzenionych w tradycyjnym wzornictwie i estetyce. Po zgłębieniu gitar romantycznych XIX wieku, od Torresa zwrócił się ku szkole hiszpańskiej, regularnie podróżując do Buenos Aires od 2004 roku, aby studiować grę na znakomitych gitarach hiszpańskich. Oprócz modeli Torresa, buduje gitary inspirowane szkołą madrycką –Manuelem Ramírezem , Santosem Hernándezem iDomingo Esteso – oraz barcelońską szkołąEnrique Garcíi .

Kontynuowanie tradycji Torresów

W ciągu ostatnich lat wielki Antonio de Torres stał się główną siłą napędową pracy Gabriele jako konserwatora, historyka i, oczywiście, budowniczego. Odrestaurował kilka ważnych oryginalnych instrumentów Torresa, a przy okazji czerpał z jego doświadczeń, które skłoniły go do zgłębiania własnych pomysłów, aby przenieść tradycję Torresa do współczesności. Na etykiecie jego gitar Torresa widnieje napis „My Torres Interpretation” (Moja interpretacja Torresa): nigdy nie są to dosłowne kopie, lecz łączą ulubione elementy różnych instrumentów Torresa z detalami, które odpowiadają potrzebom współczesnych muzyków.

Gabriele Lodi i GSI

Gabriele od 2013 roku korzysta z własnej marki (zamiast rodzinnej), a w 2021 roku jego gitara nr 100 wypuściła serię „Expo” gitar wykonanych dla Roma Expo Guitars (REG). Jego warsztat stał się miejscem spotkań muzyków i kolekcjonerów, a GSI jest jego jedynym dealerem w Stanach Zjednoczonych.