2023 Jake Fuller "Purnell" w/pegs "Torres" SP/TW

To prawdziwy instrument! Zainspirowany gitarą Torresa z 1875 roku o numerze „SE 02”, do której Jake nawiązywał w książce Romanillos. Jake'owi udało się zbudować powiększoną wersję tej gitary, zachowując jednak oryginalną menzurę 630 mm, więc jest to w zasadzie model „SE 02 – XL”! Gitara nadal wydaje się nieco kompaktowa w porównaniu z większymi gitarami Torresa, ale dzięki bardzo prostemu i wygodnie wyprofilowanemu profilowi gryfu oraz łatwej produkcji dźwięku jest bardzo wygodna do grania na kolanach i w rękach współczesnego gitarzysty. Na pierwszy rzut oka zachwyca wizualnie dzięki nietypowym (ale pięknym) materiałom – w rzeczywistości instrument ten został zbudowany w całości z drewna pochodzącego z fortepianu, który miał ponad 100 lat, gdy Jake go rozebrał, aby pozyskać z niego materiały. Ciemny i postarzany, sześcioczęściowy świerkowy top (pochodzący z płyty rezonansowej fortepianu) ma urocze ślady pazurów niedźwiedzia w centralnych częściach, a ciemniejsze drewno w zewnętrznych częściach. Tył i boki gitary wykonano z drewna tulipanowca z obudowy fortepianu. Szyjka sosnowa pochodzi z korpusu, który Jake „ebonizował” tuszem indyjskim. Dwuczęściowa podstrunnica, binding i mostek (również ebonizowany) zostały wykonane z orzecha włoskiego. Jake zamontował klucze w tradycyjnych drewnianych kołkach, wykorzystując drewno ostrokrzewu jako łożyska. Siodełko i nakrętkę wykonano z hebanu i kości klawiszy fortepianu. Co więcej, całkowita waga gitary to mniej niż 1 kg! Lekka konstrukcja zapewnia brzmienie przypominające flamenco z szybkim, ostrym atakiem, po którym następuje bogate, soczyste brzmienie z dużą ilością „ciała” w każdym dźwięku. W rzeczywistości gitara ta bardzo przypomina inną, mniejszą, oryginalną gitarę Torres z 1886 roku , z którą mieliśmy okazję ją porównać, a podobieństwa są zdumiewające. Przy zaledwie jednym dźwięku, pełnia, bogactwo (i ilość) dźwięku wydobywanego przy najmniejszym wysiłku jest zdumiewająca, zwłaszcza biorąc pod uwagę mniejsze rozmiary tych gitar. Zwykle „niewielki rozmiar” oznacza „cichy dźwięk”, ale tutaj absolutnie nie – z zawiązanymi oczami każdy słuchacz upierałby się, że słyszy brzmienie potężnej, pełnowymiarowej gitary! Do tego stopnia, że wierzymy, że ta gitara sprawdzi się w każdym audytorium – a także jako wspaniały instrument do nagrywania. Stan jest doskonały, praktycznie jak nowa, bez śladów wcześniejszego użytkowania. Jake naprawdę wie, jak zbudować gitarę w stylu hiszpańskim, która spełnia wymagania współczesnego gitarzysty – ta gitara naprawdę ma wszystko. To prawdziwa gratka, a z tego, co wiemy, to wyjątkowa, jedyna w swoim rodzaju gitara z fascynującą historią.

Brytyjski lutnik Jake Fuller buduje gitary od prawie dwóch dekad. Jego pasja do tworzenia klasycznych gitar wynikała z połączenia jego wczesnego doświadczenia w obróbce drewna (odziedziczonego po ojcu i dziadku), a także z tego, że sam był gitarzystą. Jego dziadek z Kornwalii był kołodziejem i robił prawie wszystko, co można było zbudować z drewna, takie jak wozy, taczki, bramy i meble. Warsztat Jake'a zawiera kilka narzędzi jego dziadka, a nawet jeden ze stołów, który jest używany jako stół warsztatowy. Jake niestety nigdy nie poznał swojego dziadka, ponieważ stracił nogę w I wojnie światowej i zmarł dość młodo (zbudował nawet własną drewnianą nogę!). Dlatego Jake używa swojego imienia - „Purnell” (które jest również drugim imieniem Jake'a) dla swoich gitar jako hołdu dla tej inspirującej postaci. Dziadek Purnell przekazał swoje zainteresowanie obróbką drewna ojcu Jake'a, który jest producentem zabawek. To dorastając w warsztacie zabawkarskim, Jake nauczył się swoich pierwszych umiejętności stolarskich. Jake spędził to, co w zasadzie byłoby jego praktyką u niego, robiąc zabawki w Suffolk. Gra na gitarze była czymś, co Jake zawsze robił i gra do dziś. W wieku 16 lat rozpoczął naukę gry na gitarze klasycznej, co zapoczątkowało jego fascynację samym instrumentem. Po ukończeniu London Guildhall University (gdzie studiował z Davidem Rouse i Davidem Whitemanem), uzyskaniu tytułu licencjata w dziedzinie techniki instrumentów muzycznych, Jake założył najpierw warsztat w Laxfield, a następnie w Reydon, Suffolk, gdzie od tamtej pory zajmuje się produkcją gitar.