Guitar Salon International
+1 (310) 586.1100 | +1 (877) 771.4321
Muzeum
Gitary klasyczne
Gitary klasyczne
Gitary Flamenco
Gitary Flamenco
Kolekcja Cleveland
Kolekcja Cleveland
Lutnicy
Lutnicy
Twój koszyk

Twój koszyk jest pusty!

Sub-Total: $0.00
Total: $0.00
Edytuj koszyk
Wymeldować się
Museum

2018 Gabriele Lodi "Torres" SP/MP

Rok 2018
Płyta wierzchnia Spruce
Tył i boki Maple
Menzura 650 mm
Szerokość siodełka 51 mm
Wykończenie French Polish
Kraj Italy
Luthier Gabriele Lodi

This guitar is no longer available in our inventory. If it interests you, click the ”notify me when available” button to be notified in the event that we re-acquire this guitar for re-sale.

Wyślij zapytanie
See more from Gabriele Lodi

Opis

Magazyn Orfeo nr 13 z udziałem Gabriele Lodi Gabriele Lodi „Torres” z 2018 r. to gitara klasyczna pochodząca z Carpi we Włoszech, ze świerkową płytą wierzchnią oraz klonowym tyłem i bokami. To synteza oryginalnych gitar Antonio de Torresa, które Gabriele odrestaurował i przestudiował, a także tego samego modelu, na którym grał Marcin Dylla.

Synteza Torresa, nie kopia

Ten konkretny instrument to hołd dla wielkiego Antonia de Torresa . Nie jest kopią ani repliką żadnego pojedynczego Torresa, ale raczej syntezą ulubionych elementów różnych instrumentów Torresa, jakie Gabriele widział, połączonych z pewnymi detalami konstrukcyjnymi, które jego zdaniem spełniają potrzeby współczesnych muzyków. W istocie, jest to dokładnie ten sam model, na którym obecnie gra Marcin Dylla.

Oryginalne gitary Torresa w praktyce

W ciągu 7 lat poprzedzających powstanie tej gitary, Gabriele miał szczęście przeprowadzić całkowitą renowację wielu oryginalnych gitar Torres. Prace były rozległe – w niektórych przypadkach wymagały demontażu płyt tylnych, zarówno zewnętrznych, jak i wewnętrznych – więc Gabriele naprawdę miał swój udział (dosłownie) w tych oryginalnych arcydziełach, z których jedno znajduje się obecnie w Muzeum Instrumentów Szarpanych w Cremonie. Odwiedził również Barcelonę, aby przyjrzeć się niezwykle ważnej gitarze Torres z 1859 roku, należącej do Miguela Llobeta, który tak słynnie na niej grał. Ta gitara, którą dla nas zbudował, to próba Gabriele’a ukazania całej tej wiedzy o gitarze Torres, z zamiarem oddania tego samego brzmienia, co oryginał, ale z kilkoma drobnymi modyfikacjami, aby zadowolić współczesnych muzyków, którzy używają strun nylonowych i stosują technikę gry z XXI wieku.

Wykonanie, brzmienie i grywalność

Jakość wykonania jest bezkonkurencyjna, z misternym purflingiem na całym instrumencie – płycie wierzchniej, bokach, płycie tylnej, mostku, rozecie i fornirze główki. Na rozecie i mostku znajdują się również inkrustacje z masy perłowej, co czyni ten instrument po prostu zachwycającym. Brzmienie jest pełne staroświeckiego uroku, z doskonałą równowagą między mocnym, okrągłym basem a czystym, dźwięcznym tonem wysokim, a łatwa akcja i komfort gry dopełniają tę wyjątkową, światowej klasy gitarę.

Uwaga – chociaż Gabriele jest doświadczonym weteranem w produkcji gitar, zaczął używać własnej wytwórni (zamiast standardowej, rodzinnej) w 2013 roku, a to już 48. gitara z tej serii. My w GSI jesteśmy zachwyceni, że możemy reprezentować tego wspaniałego producenta.

Refleksje na temat tego modelu (ze zdjęciami wnętrza gitary) autorstwa Gabriele Lodi

Magazyn Orfeo nr 13 – Lodi, Bottelli, Coriani, Peruffo

Tło

Rodzina twórców gitar

Włoski lutnik Gabriele Lodi (ur. 1976) pochodzi z rodziny lutników zajmujących się lutnictwem klasycznym. Jego ojciec był lutnikiem i gitarzystą, a Gabriele spędził większość dzieciństwa w warsztacie ojca w Carpi, niedaleko Modeny. Od 13. roku życia pomagał przy warsztacie lutniczym, a w wieku 20 lat uczynił z lutnictwa swój zawód. Nadal pracuje w tym samym rodzinnym warsztacie.

Od gitar historycznych do szkoły hiszpańskiej

Historyczne instrumenty, które trafiały do warsztatu w celu naprawy, rozbudziły w nim trwałą fascynację starymi gitarami, dzięki czemu wiele jego własnych gitar jest silnie zakorzenionych w tradycyjnym wzornictwie i estetyce. Po zgłębieniu gitar romantycznych XIX wieku, od Torresa zwrócił się ku szkole hiszpańskiej, regularnie podróżując do Buenos Aires od 2004 roku, aby studiować grę na znakomitych gitarach hiszpańskich. Oprócz modeli Torresa, buduje gitary inspirowane szkołą madrycką –Manuelem Ramírezem , Santosem Hernándezem iDomingo Esteso – oraz barcelońską szkołąEnrique Garcíi .

Kontynuowanie tradycji Torresów

W ciągu ostatnich lat, wielki Antonio de Torres stał się główną siłą napędową pracy Gabriele jako konserwatora, historyka i, oczywiście, budowniczego. Odrestaurował kilka ważnych oryginalnych instrumentów Torresa, a przy okazji czerpał z jego doświadczeń, które skłoniły go do zgłębiania własnych pomysłów, aby przenieść tradycję Torresa do współczesności. Jest również współautorem książki Antonio de Torres – Lo Stradivari della chitarra moderna . Na etykiecie jego gitar Torresa widnieje napis „My Torres Interpretation” (Moja interpretacja Torresa): nigdy nie są to dosłowne kopie, lecz połączenie ulubionych elementów różnych instrumentów Torresa z detalami, które odpowiadają potrzebom współczesnych muzyków.

Gabriele Lodi i GSI

Gabriele od 2013 roku korzysta z własnej marki (zamiast rodzinnej), a w 2021 roku jego gitara nr 100 wypuściła serię „Expo” gitar wykonanych dla Roma Expo Guitars (REG). Jego warsztat stał się miejscem spotkań muzyków i kolekcjonerów, a GSI jest jego jedynym dealerem w Stanach Zjednoczonych.

Guitars by Gabriele Lodi