Hermann Hauser III (ur. 1958) i jego córka Kathrin Hauser to czwarte i piąte pokolenie rodziny Hauserów, zajmującej się lutnictwem w Reisbach w Niemczech. Pracując w tym samym warsztacie coHermann Hauser I i Hermann Hauser II , używając wielu tych samych narzędzi i drewna, zachowują „teutońskie” brzmienie Hausera, rozsławione przez Andrésa Segovię i Juliana Breama .
W skrócie
- Hermann Hauser III urodzony: 1958
- Warsztat: Reisbach, Niemcy (warsztat rodziny Hauser)
- Budował od: 1974 roku, wraz ze swoim ojcem, Hermannem Hauserem II
- Kathrin Hauser: jego córka (ur. 1982), piąte pokolenie; praktykantka od 2005 r., pierwsza gitara w 2006 r. (prezentowana w Tokio), egzamin lutniczy w 2007 r., zamówienia pod własnym nazwiskiem od 2008 r.
- Etykiety: „Hermann Hauser – Gitarren – Reisbach, früher München”, datowane „AD” i numerowane ręcznie – Hermann III od nr 86 (1983) do nr 764 (2016) w GSI; Kathrin podpisuje i numeruje swoje
- Modele: „Segovia” (na wzór Hausera I z 1937 r.), „Llobet” i edycje specjalne
- Wykonawcy: Pepe Romero ,Celedonio Romero i wielu artystów koncertowych
Hermann Hauser III: Czwarte pokolenie w Reisbach
Od 1974 roku Hermann Hauser III pracuje z ojcem w tym samym warsztacie. Andrés Segovia opisał jego gitary jako instrumenty o nieopisanie pięknym brzmieniu. Pepe Romero twierdzi, że jego gitara Hauser to instrument o najczystszym brzmieniu. Hermann Hauser III pielęgnuje dobre relacje ze swoimi gitarzystami i tworzy gitary dopasowane do potrzeb poszczególnych muzyków. Otrzymał najwyższe nagrody od organizacji zawodowych i międzynarodowej społeczności gitarzystów.
„Teutoński” Hauser Sound
Hermann Hauser III niestrudzenie budował gitary, które oddają brzmienie i estetykę stylu „teutońskiego”, pierwotnie ustanowionego przez jego dziadka, Hermanna Hausera I, a przekazanego przez ojca, Hermanna Hausera II. Chociaż jest to jeden z najbardziej kultowych (i kopiowanych) stylów od momentu jego powstania, nie powinno dziwić, że styl ten został najwierniej zachowany przez Hermanna III – pracuje on w tym samym warsztacie co jego ojciec i dziadek, używa wielu tych samych narzędzi, a nawet drewna, które nabyli obaj jego ojcowscy poprzednicy. Cechami stylu „teutońskiego” są wyjątkowa klarowność i równowaga między głosami, a nawet wybrzmiewanie we wszystkich rejestrach i oczywiście niezrównane piękno brzmienia. Brzmienie tego stylu instrumentu zostało najsłynniej uwiecznione przez Juliana Breama w niezliczonych nagraniach, a także przez wielu innych wybitnych muzyków.
Uważamy, że gitary Hermanna Hausera III są bardziej podobne do gitar Hausera I niż gitary jakiegokolwiek innego producenta na świecie. Porównaliśmy te gitary w ślepych testach z instrumentami Hausera I i Hausera II i stwierdziliśmy, że są one zadziwiająco podobne. Julian Bream powiedział kiedyś, że te gitary mają „arystokratyczne” brzmienie – uważamy, że to trafne określenie. Jeden z unikatowych egzemplarzy w naszym muzeum, wykonany dla Celedonio Romero, został zbudowany przez Hermanna III na pudle rezonansowym jego dziadka , pochodzącym z 1946 roku.
Kathrin Hauser: Piąte pokolenie
Kathrin Hauser jest budowniczym warsztatu Hausera w piątym pokoleniu, po pradziadku Hermannie Hauserze I, dziadku Hermannie Hauserze II i ojcu Hermannie Hauserze III. Urodzona w 1982 roku – dokładnie 100 lat po Hermannie Hauserze I – studiowała administrację biznesową i pracowała w biznesie, budując gitary w weekendy, zanim dołączyła do warsztatu jako stażystka ojca w 2005 roku. Jej pierwsza gitara, zbudowana w 2006 roku, została zaprezentowana w Tokio i opisana w największym japońskim magazynie gitarowym; zdała egzamin na lutnika w 2007 roku, a od 2008 roku muzycy z całego świata zamawiają jej gitary – każdą wykonaną na zamówienie, tradycyjną metodą i według projektu Hausera. Rodzinny skład drewna, założony przez Hermanna Hausera I, nadal przechowuje drewno liczące ponad 100 lat (na każdy zabrany zestaw kupuje się dwa), a narzędzia Josefa Hausera, Hermanna I i Hermanna II są nadal w użyciu, w tym piła taśmowa z 1905 roku. Kathrin i jej ojciec pracują ramię w ramię w tym samym warsztacie w Reisbach co Hauser I i II, używając wielu tych samych narzędzi, a nawet drewna nabytego przez ich poprzedników. Jej gitary – jak model „Segovia” z 2013 roku – posiadają wszystkie klasyczne cechy Hausera: doskonałą równowagę, równomierne podtrzymanie dźwięku i najwyższą klarowność.
Jejgitara z 2019 roku ma płytę wierzchnią z sekwoi, którą Hermann Hauser II w 1973 roku, budując instrument z tego samego drewna, połączył z rozetą, inkrustując ją. Hermann III również zbudował gitarę z tego drewna, więc o ile nam wiadomo, istnieją tylko trzy takie instrumenty – po jednym z każdego z trzech ostatnich pokoleń warsztatu Hausera.
Hauser w magazynie Orfeo
Magazyn Orfeo nr 4: Hauser III, Blöchinger i Ober
Artykuł francuskiego magazynu o gitarze klasycznej na temat Hermanna Hausera III, Edmunda Blöchingera i Fritza Obera .
Książki o rodzinie Hauserów
Orfeo Magazine nr 4 (powyżej) jest częścią kolekcji Orfeo 1-5, a nasz Hauser III nr 207 z 1988 r. z kolekcji Russella Clevelanda jest pokazany na stronach 80–81 książki The Classical Guitar – A Complete History :
Hermann Hauser III na wideo
Hermann Hauser III i Kathrin Hauser Guitars w GSI
Przez lata przez nasze drzwi przewinęło się wiele gitar Hermann Hauser III – i pierwszych gitar Kathrin Hauser. Gitary dostępne obecnie w magazynie znajdziesz, klikając przycisk „Gitary w magazynie” w nagłówku tej strony, a także wcześniejsze egzemplarze w naszym muzeum, klikając przycisk „Gitary w muzeum”.
Często zadawane pytania
Kim jest Hermann Hauser III?
Niemiecki lutnik gitar klasycznych, urodzony w 1958 r., wnuk Hermanna Hausera I. Od 1974 r. pracuje w rodzinnym warsztacie w Reisbach.
Kim jest Kathrin Hauser?
Córka Hermanna Hausera III, przedstawicielka piątego pokolenia rodziny Hauser zajmującej się lutnictwem, pracująca z ojcem w Reisbach.
Kiedy urodziła się Kathrin Hauser?
W 1982 roku – dokładnie 100 lat po śmierci swojego pradziadka Hermanna Hausera I. Zaczęła w 2005 roku jako praktykantka ojca, w 2006 roku zbudowała swoją pierwszą gitarę, w 2007 roku zdała egzamin na lutnika i od 2008 roku buduje gitary pod własnym nazwiskiem.
Jak blisko Hauser III jest do Hausera I?
Bardzo blisko – w naszych ślepych testach gitar Hauser I i Hauser II stwierdziliśmy, że są one zadziwiająco podobne: czyste, zrównoważone, z równomiernym wybrzmiewaniem we wszystkich rejestrach.
