2024 Jake Fuller "Purnell" SP/CSAR

Kolejny wybitny instrument tego znakomitego brytyjskiego budowniczego. Jak we wszystkich gitarach Jake'a, wykonanie jest czyste, proste i wyrafinowane. Sam dźwięk jest teksturowany, z licznymi alikwotami, ale doskonałą klarownością i równowagą - cudowna synteza hiszpańskich i północnoeuropejskich stylów. Korpus gitary jest bardzo lekki, dzięki czemu reaguje jak gitara hiszpańska z początku XX wieku, ale ma nieco „sztywniejszą” szyjkę i połączenie gryfu, co daje zauważalnie zwiększone podtrzymanie, zrównoważone we wszystkich rejestrach. Lekka konstrukcja daje jej reakcję podobną do flamenco z szybkim, ostrym atakiem, po którym następuje bogaty, bujny ton z dużą ilością „ciała” w każdej nucie.

Materiały użyte w tym instrumencie są wspaniałe. Jake dostał od lokalnego producenta kontrabasów w Anglii kawałek pięknego palisandru. Kłoda była krótka i nie nadawała się do kontrabasu - więc dlaczego nie użyć jej do gitary? Zachęcony przez swojego dobrego przyjaciela, Youri Sorokę, Jake postanowił użyć trzech kawałków tego drewna na boki i sześciu kawałków na tył. Końcowy efekt jest absolutnie piękny. Płyta rezonansowa jest wykonana ze świerku i ma najnowszy wzór rozpórki Jake'a, który udoskonalał przez wiele lat w celu nadania dodatkowej stabilności strukturalnej płycie górnej i zwiększenia częstotliwości basowych. Gitara ma również laminowaną podstrunnicę, mostek z orzecha włoskiego i wykończenia z drewna tulipanowca. Jake zainstalował również wyjmowany kołek rezonansowy, tak jak w swoich poprzednich instrumentach.

W duchu minimalizacji wagi, ale przy zachowaniu niezbędnej sztywności gitary, Jake stosuje kilka własnych metod na wierzchu tego, co w innym przypadku jest tradycyjną gitarą w stylu Torresa. Obejmuje to użycie laminowanego forniru u podstawy gitary zamiast masywnego bloku końcowego. W przypadku tylnych wsporników używa 4 poprzecznych prętów, które są mocno zwężane i podtrzymują podłużny „pływający” pręt, na którym opcjonalny słupek dźwiękowy może spoczywać między tym pływającym tylnym wspornikiem a dolnym prętem harmonicznym na górze. Jake zauważa, że użycie słupka dźwiękowego zwiększa rezonans pudła o cały pełny krok, co również wzmacnia średni zakres. Daje to graczom możliwość (w zależności od ich repertuaru) grania jaśniejszej, kontrapunktowej muzyki wymagającej większego rozdzielenia i niezależności między głosami (z słupkiem dźwiękowym) lub bardziej romantycznej, cieplejszej muzyki (bez słupka dźwiękowego) lub oczywiście zgodnie z życzeniami indywidualnych gustów każdego gracza. Grywalność jest dziecinnie prosta dzięki bardzo łatwemu i wygodnie ukształtowanemu profilowi gryfu. Nadaje się do audytorium każdej wielkości - również wspaniały instrument do nagrywania. Jake naprawdę wie, jak zbudować staroświecką gitarę w stylu hiszpańskim, która spełnia wymagania współczesnego gracza - ta gitara naprawdę ma wszystko i potwierdza, jak bardzo jesteśmy zadowoleni, że jesteśmy wyłącznym dealerem Jake'a w USA.

Zdjęcia wykonane w trakcie budowy.

Brytyjski lutnik Jake Fuller buduje gitary od prawie dwóch dekad. Jego pasja do tworzenia klasycznych gitar wynikała z połączenia jego wczesnego doświadczenia w obróbce drewna (odziedziczonego po ojcu i dziadku), a także z tego, że sam był gitarzystą. Jego dziadek z Kornwalii był kołodziejem i robił prawie wszystko, co można było zbudować z drewna, takie jak wozy, taczki, bramy i meble. Warsztat Jake'a zawiera kilka narzędzi jego dziadka, a nawet jeden ze stołów, który jest używany jako stół warsztatowy. Jake niestety nigdy nie poznał swojego dziadka, ponieważ stracił nogę w I wojnie światowej i zmarł dość młodo (zbudował nawet własną drewnianą nogę!). Dlatego Jake używa swojego imienia - „Purnell” (które jest również drugim imieniem Jake'a) dla swoich gitar jako hołdu dla tej inspirującej postaci. Dziadek Purnell przekazał swoje zainteresowanie obróbką drewna ojcu Jake'a, który jest producentem zabawek. To dorastając w warsztacie zabawkarskim, Jake nauczył się swoich pierwszych umiejętności stolarskich. Jake spędził to, co w zasadzie byłoby jego praktyką u niego, robiąc zabawki w Suffolk. Gra na gitarze była czymś, co Jake zawsze robił i gra do dziś. W wieku 16 lat rozpoczął naukę gry na gitarze klasycznej, co zapoczątkowało jego fascynację samym instrumentem. Po ukończeniu London Guildhall University (gdzie studiował z Davidem Rouse i Davidem Whitemanem), uzyskaniu tytułu licencjata w dziedzinie techniki instrumentów muzycznych, Jake założył najpierw warsztat w Laxfield, a następnie w Reydon, Suffolk, gdzie od tamtej pory zajmuje się produkcją gitar.