1920 Domingo Esteso SP/CY

Gitara flamenco blanca z 1920 r., wykonana przezDomingo Esteso , z płytą wierzchnią z drewna świerkowego oraz tyłem i bokami z drewna cyprysowego. Wykonana w Madrycie w pierwszych latach pracy przy Gravinie 7, później naprawiona w Madrycie przez prawnuka Esteso, Felipe Conde.

W powyższym filmie Juanito Pascual gra na tej gitarze utwór „Prelude 1”, Taranta ze swojej płyty „New Flamenco Trio”.

Wczesne flamenco Esteso

Nawet jak na współczesne standardy, głośność tego instrumentu jest ogromna, a jego ciepłe, bogate, grane brzmienie to coś, co może zaoferować tylko instrument z tego okresu. Jest mięsisty, liryczny i bardzo ekspresyjny, reaguje na każdą subtelność dotyku grającego – a przy delikatnym naciśnięciu brzmi jak prawdziwe flamenco ze starego świata.

Naprawy wykonane przez Felipe Conde i Yurisa Zeltinsa

Gitarę naprawiał w Madrycie Felipe Conde , prawnuk Domingo Esteso, zgodnie z rodzinną tradycją, która rozpoczęła się w warsztacie Esteso. W Stanach Zjednoczonych Yuris Zeltins z San Diego wyposażył ją w klonowe golpeadores, zgodnie z ówczesnym zwyczajem.

Fundacja GSI

Ta gitara została przekazana naszej organizacji charytatywnej non-profit, Fundacji GSI . Sprzedaż gitar za pośrednictwem Fundacji GSI służy bezpośredniemu wsparciu edukacji muzycznej w szkołach publicznych.

Domingo Esteso: Od warsztatu Manuela Ramíreza do Gravina 7

Domingo Esteso (1882–1937) to jedno z najwybitniejszych nazwisk wczesnej madryckiej szkoły lutniczej. Urodzony 12 maja 1882 roku w San Clemente w prowincji Cuenca, uczył się fachu w madryckim warsztacieManuela Ramíreza , gdzie pracował u boku Santosa Hernándeza , Modesto Borreguero iEnrique Garcíi – warsztacie, który przeniósł dziedzictwo Antonia de Torresa w XX wiek. Po śmierci Ramíreza w 1916 roku, Esteso kontynuował budowę dla wdowy, już z własnym nazwiskiem na etykietach, a około 1919 roku otworzył własny warsztat przy Calle Gravina 7, gdzie jego żona, Nicolasa Salamanca, lakierowała gitary. Jego flamenco grali ówcześni artyści, m.in. Ramón Montoya i Niño Ricardo, a jego gitary klasyczne cenione są do dziś za elegancję, klarowność i naturalny, drewniany dźwięk.

Gitary dla Buenos Aires i narodziny dynastii Conde

Wiele z najlepszych gitar Esteso zostało wyprodukowanych dla Argentyny, wówczas jednego z najbogatszych krajów świata, pod specjalną marką Romero y Fernández z Buenos Aires, jego jedynego agenta w tym kraju – niektóre z nich nosiły nazwę „Guitarras Iberia”. W 1926 roku do warsztatu dołączył jego bratanek Faustino Conde, a następnie jego bracia Mariano i Julio. Po śmierci Esteso w Madrycie w 1937 roku, w trakcie hiszpańskiej wojny domowej, kontynuowali działalność przy Gravina 7 jako „Viuda y Sobrinos de Esteso”, a później jakoConde Hermanos – początek rodzinnej tradycji, którą do dziś kontynuują Felipe Conde i jego syn, Felipe Conde Crespo .