Gitara klasyczna Briana Itzkina „635” nr 57 z 2026 r. to kompaktowa gitara klasyczna z płytą wierzchnią z włoskiego świerku alpejskiego w stylu bearclaw oraz bokami i tyłem z palisandru afrykańskiego i krótką menzurą 635 mm, wyprodukowana w Nowym Jorku.
Na powyższych nagraniach Davide Picci gra na tej gitarze utwór „Cavalcade” Mathiasa Duplessy'ego, a nasz film demonstracyjny pokazuje ją z każdej perspektywy.
Piorun uderza dwa razy
To nasza druga gitara od Briana, który naszym zdaniem jest obecnie numerem jeden wśród młodych i obiecujących lutników w USA. Bez dwóch zdań. I możemy tylko powiedzieć, że piorun znów uderzył. Dla nas ta gitara ma wszystko – moc, wagę, grywalność, wygląd i, przede wszystkim, brzmienie. Może i jest „nowoczesna”, ale niesie w sobie ducha starych hiszpańskich instrumentów, które muzycy, publiczność i melomani uwielbiają od półtora wieku.
Dźwięk
Oddanie Briana tradycji – i jego idolowi , Antonio de Torresowi – znajduje swoje odzwierciedlenie w tym projekcie, a cudownie orzeźwiające jest usłyszeć jego entuzjazm i zrozumienie rzemiosła tak wyraźnie. Tym bardziej zadziwiające, że twórca nie ma jeszcze nawet 30 lat! Brzmienie jest ciemne, głębokie i staroświeckie, każda nuta bogata w harmoniczne, a podstawa pozostaje czysta i nieskazitelna, wspomagana przez rezonans niskiego pudła rezonansowego. Czyste i skupione, a jednocześnie bogate i piękne, oferuje niezwykle szeroką gamę barw – prawdziwą „symfonię w pudełku” – i daje wrażliwemu gitarzyście wszystko, czego potrzeba, by ożywić każdy muzyczny pomysł w repertuarze.
Gitara „lignofila”: trzy afrykańskie palisandry
Gitara jest równie piękna z wyglądu, co brzmienia. Jego materiały są niesamowite, a my odkryliśmy, że Brian jest prawdziwym „lignofilem” (tak, to prawdziwe słowo!). W tej gitarze użył trzech różnych „afrykańskich palisandrów”: podstrunnica i główka z Dalbergia trichocarpa, jednego z – o ile nie najgęstszego – palisandru z Madagaskaru; mostek z Dalbergia baronii, najpopularniejszego palisandru madagaskarskiego; a tył i boki z Dalbergia greveana, dość zwyczajnego gatunku z Madagaskaru, którego waga, gęstość i brzmienie są niemal identyczne z Dalbergia nigra z Brazylii. Oprawa wykonana jest z ostrokrzewu, a płyta rezonansowa z bardzo marmurkowego włoskiego świerka alpejskiego typu „bearclaw” – niesamowity zestaw z dużą ilością „aguas”, co daje nie tylko lśniący „3D” wygląd, ale także znak, że zostało idealnie przecięte ćwiartkami, najbardziej pożądany pod względem strukturalnym, estetycznym i dźwiękowym kawałek drewna – wow!
„635”: kompaktowa gitara klasyczna według Torresa i Hausera
Konstrukcyjnie Brian oparł się na ogólnych koncepcjach Torresa iHermanna Hausera , wykorzystując 7-wentylatorowy system z mostkiem. Krótsza menzura 635 mm i 51-milimetrowe siodełko sprawiają, że gitara ta leży wygodnie praktycznie w rękach każdego, a pod względem ilości i jakości brzmienia nie traci absolutnie nic – sama gitara może być bardziej kompaktowa, ale brzmienie nie: pozostaje równie potężne, jak jego pełnowymiarowa konstrukcja.
Zainspirowane przez Torres FE-05, FE-21A i Vicente Arias
Czteroczęściowy tył i proporcje całego korpusu zostały zainspirowane kilkoma starymi gitarami – Brian wspomina o dwóch Torresach, FE-05 z 1857 roku i FE-21A z 1864 roku, a także o Vicente Arias z 1870 roku. Rozeta zapożycza motyw ogniw łańcucha z grupy gitar Torres z lat 1887–1888 (SE 111–116) dla swojego centralnego pasa, flankowanego po obu stronach kilkoma warstwami zielonych, brązowych i jasnych purflingów oraz pojedynczymi pasami półjodełki w stosunku 3 brązowych do 5 białych – subtelne, a jednocześnie przyciągające wzrok.
Pięknie wykonana w każdym calu, gitara brzmiała niesamowicie zaraz po wyjęciu z futerału, a z czasem, gdy się na niej zagra, będzie już tylko lepiej. Jesteśmy bardzo zadowoleni ze współpracy z tym znakomitym twórcą i mamy nadzieję na dalszą współpracę!
Zdjęcia tej gitary zrobione w trakcie i po montażu.
