1920 Domingo Esteso SP/CSAR

Klasyczna gitaraDomingo Esteso z 1920 roku, z płytą wierzchnią wykonaną ze świerku oraz tyłem i bokami z palisandru CSA, wykonana w Madrycie dla firmy Romero y Fernández z Buenos Aires. Na jej etykiecie widnieje napis „Guitarras Iberia”.

Etykieta „Guitarras Iberia” dla Buenos Aires

Etykieta głosi: „Guitarras Iberia – Fabricación especial para Romero y Fernández, Buenos Aires – Únicos agentes para esta República”. W latach 20. XX wieku Argentyna była jednym z najbogatszych krajów świata, a Buenos Aires jednym z największych rynków gitarowych, dlatego Esteso wysyłał tam wiele swoich najlepszych gitar z palisandru za pośrednictwem swoich wyłącznych argentyńskich agentów. Ta gitara została zbudowana w 1920 roku, na początku działalności jego własnego warsztatu przy Gravina 7.

Dźwięk Esteso

Podobnie jak inne palisandrowe gitary Esteso z tego okresu, które przeszły przez nasze ręce, jest to gitara o wielkiej elegancji i prostocie – za brzmienie, za które Esteso jest uwielbiane: czyste, klarowne i czyste, z mocną podstawą, naturalnym, „drewnianym” charakterem i bogatym, granym brzmieniem, jakie może mieć tylko stuletni instrument. Piękny, wczesny egzemplarz jednego z najwybitniejszych lutników szkoły madryckiej.

Domingo Esteso: Od warsztatu Manuela Ramíreza do Gravina 7

Domingo Esteso (1882–1937) to jedno z najwybitniejszych nazwisk wczesnej madryckiej szkoły lutniczej. Urodzony 12 maja 1882 roku w San Clemente w prowincji Cuenca, uczył się fachu w madryckim warsztacieManuela Ramíreza , gdzie pracował u boku Santosa Hernándeza , Modesto Borreguero iEnrique Garcíi – warsztacie, który przeniósł dziedzictwo Antonia de Torresa w XX wiek. Po śmierci Ramíreza w 1916 roku, Esteso kontynuował budowę dla wdowy, już z własnym nazwiskiem na etykietach, a około 1919 roku otworzył własny warsztat przy Calle Gravina 7, gdzie jego żona, Nicolasa Salamanca, lakierowała gitary. Jego flamenco grali ówcześni artyści, m.in. Ramón Montoya i Niño Ricardo, a jego gitary klasyczne cenione są do dziś za elegancję, klarowność i naturalny, drewniany dźwięk.

Gitary dla Buenos Aires i narodziny dynastii Conde

Wiele z najlepszych gitar Esteso zostało wyprodukowanych dla Argentyny, wówczas jednego z najbogatszych krajów świata, pod specjalną marką Romero y Fernández z Buenos Aires, jego jedynego agenta w tym kraju – niektóre z nich nosiły nazwę „Guitarras Iberia”. W 1926 roku do warsztatu dołączył jego bratanek Faustino Conde, a następnie jego bracia Mariano i Julio. Po śmierci Esteso w Madrycie w 1937 roku, w trakcie hiszpańskiej wojny domowej, kontynuowali działalność przy Gravina 7 jako „Viuda y Sobrinos de Esteso”, a później jakoConde Hermanos – początek rodzinnej tradycji, którą do dziś kontynuują Felipe Conde i jego syn, Felipe Conde Crespo .