1927 Domingo Esteso SP/CSAR

Gitara klasyczna z 1927 roku, wykonana przezDomingo Esteso , z płytą wierzchnią wykonaną ze świerku oraz tyłem i bokami z palisandru CSA, zbudowana w Madrycie dla Romero y Fernándeza z Buenos Aires – jej wytwórnia ma numer 1641.

Zbudowany na rynek w Buenos Aires

Jak wskazuje etykieta – „Fabricación especial para mis únicospresentantes en la República Argentina, Romero & Fernández, Buenos Aires” – ta gitara została wykonana dla dealera z Buenos Aires, który importował najlepsze hiszpańskie instrumenty tamtych czasów do Ameryki Południowej.

Dźwięk i stan

Głośność jest ogromna, nawet jak na współczesne standardy, a ciepłe, bogate, dograne brzmienie jest magiczne, od basu po soprany – pulchne, liryczne i wrażliwe na każdy subtelny dotyk. Gitara ma dwa dobrze naprawione, włoskowate pęknięcia, ale poza tym jest w idealnym stanie technicznym i konstrukcyjnie solidna.

Usłyszano w utworze „Valseana” Marca Teicholza

Esteso jest jedną z 18 gitar z albumu Valseana , płyty GSI, na której Marc Teicholz zaśpiewał każdemu instrumentowi osobny walc – tutaj „Um Amor de Valsa” Paula Bellinatiego (utwór 12).

Valseana – Marc Teicholz

Domingo Esteso: Od warsztatu Manuela Ramíreza do Gravina 7

Domingo Esteso (1882–1937) to jedno z najwybitniejszych nazwisk wczesnej madryckiej szkoły lutniczej. Urodzony 12 maja 1882 roku w San Clemente w prowincji Cuenca, uczył się fachu w madryckim warsztacieManuela Ramíreza , gdzie pracował u boku Santosa Hernándeza , Modesto Borreguero iEnrique Garcíi – warsztacie, który przeniósł dziedzictwo Antonia de Torresa w XX wiek. Po śmierci Ramíreza w 1916 roku, Esteso kontynuował budowę dla wdowy, już z własnym nazwiskiem na etykietach, a około 1919 roku otworzył własny warsztat przy Calle Gravina 7, gdzie jego żona, Nicolasa Salamanca, lakierowała gitary. Jego flamenco grali ówcześni artyści, m.in. Ramón Montoya i Niño Ricardo, a jego gitary klasyczne cenione są do dziś za elegancję, klarowność i naturalny, drewniany dźwięk.

Gitary dla Buenos Aires i narodziny dynastii Conde

Wiele z najlepszych gitar Esteso zostało wyprodukowanych dla Argentyny, wówczas jednego z najbogatszych krajów świata, pod specjalną marką Romero y Fernández z Buenos Aires, jego jedynego agenta w tym kraju – niektóre z nich nosiły nazwę „Guitarras Iberia”. W 1926 roku do warsztatu dołączył jego bratanek Faustino Conde, a następnie jego bracia Mariano i Julio. Po śmierci Esteso w Madrycie w 1937 roku, w trakcie hiszpańskiej wojny domowej, kontynuowali działalność przy Gravina 7 jako „Viuda y Sobrinos de Esteso”, a później jakoConde Hermanos – początek rodzinnej tradycji, którą do dziś kontynuują Felipe Conde i jego syn, Felipe Conde Crespo .